Czy "trzy kolejne podwyżki" są rozsądnym oczekiwaniem, jeśli Fed rozpocznie cykl podwyżek stóp procentowych?

Obecnie rynek niemal jednogłośnie spodziewa się, że Fed podniesie stopy procentowe w przyszłym tygodniu, jednak prawdziwy problem, który niepokoi inwestorów to: jak długo potrwa cykl podwyżek oraz na których segmentach rynku najbardziej odczuje się presję związaną z ciągłym zaostrzaniem polityki monetarnej?

11 września, według MarketWatch, Ian Lyngen — dyrektor strategii stóp procentowych USA w BMO Capital Markets — przewiduje, że po podwyżce Fed o 25 punktów bazowych w tym miesiącu, bank zrealizuje kolejne podwyżki w październiku i grudniu, w sumie trzy podwyżki przesuną docelowy przedział stopy funduszy federalnych do poziomu 4,25%–4,5%, skutecznie eliminując efekt zapowiedzianych obniżek stóp przez byłego prezesa Fed, Jerome'a Powella w 2025 roku. Josh Hirt, starszy ekonomista USA w Vanguard, także uważa, że trzy podwyżki to „dość rozsądny punkt wyjścia” do oceny ścieżki Fed, jednak zaznacza, że liczba podwyżek może mieścić się w szerokim przedziale od jednej do sześciu.

Jeśli chodzi o podatność rynku, analitycy skupiają się na dwóch potencjalnych obszarach ryzyka: optymistyczne nastroje towarzyszące boomowi wydatków na sztuczną inteligencję oraz duże zaangażowanie branży ubezpieczeniowej w prywatny kredyt. Jednocześnie rosną obawy związane z narastającym deficytem budżetowym USA; jeśli rentowność 10-letnich obligacji skarbowych USA osiągnie 5%, rynek może napotkać nową falę presji sprzedażowej.

„Trzy podwyżki z rzędu”: historyczne reguły i aktualne oczekiwania

Ekonomiści zaznaczają, że w historii Fed rzadko ogranicza się do pojedynczej podwyżki stóp procentowych.

Według doniesień, ekonomista Monetary Policy Analytics, Derek Tang, zauważa, iż rozpoczęcie cyklu podwyżek zwykle powoduje polityczną inercję sprzyjającą szeregowi kolejnych działań.

Bazowa prognoza Lyngena zakłada podwyżki o 25 punktów bazowych w lipcu, październiku i grudniu. Jeśli ten scenariusz się sprawdzi, docelowa stopa funduszy federalnych powróci do poziomu 4,25%–4,5% — czyli poziomu podobnego do szczytu sprzed obniżek pod koniec 2024 roku, co oznacza całkowite odwrócenie luźnej polityki z ostatniego roku.

Josh Hirt proponuje szersze ramy scenariuszy dla rynku. Według niego, rozsądny zakres liczby podwyżek to od jednej do sześciu, a trzy to jedynie punkt wyjścia, a ostateczna ścieżka zależy od dynamiki danych o inflacji.

Warto podkreślić, że w historii zdarzały się wyjątki: w 1997 roku Fed podniósł stopy tylko raz, po czym przez 18 miesięcy nie podejmował żadnej decyzji, aż do momentu obniżenia ich.

Boom wydatków na AI: jeden z największych punktów presji w środowisku wysokich stóp

Derek Tang wprost wskazuje, że cykl wydatków na sztuczną inteligencję oparty na optymistycznych oczekiwaniach, jest obecnie jednym z najbardziej podatnych na zagrożenia elementów w środowisku zaostrzania polityki monetarnej.

Charlie Ripley, starszy menedżer portfela inwestycyjnego w Allianz Investment Management, wyjaśnia mechanizm transmisji: AI „hyperscalers” mogą wydawać nawet 1 bilion dolarów rocznie na inwestycje kapitałowe w kolejnych latach, a firmy te są szczególnie uzależnione od finansowania dłużnego. Wzrost długoterminowych stóp podwyższa koszty kredytów i ogranicza potencjalny zwrot z inwestycji.

Według doniesień, przewodniczący Rockefeller International, Ruchir Sharma, wyraził podobne obawy w swoim artykule dla „Financial Times”: gdy rentowność amerykańskich obligacji skarbowych wzrośnie do 5%, wielkie firmy technologiczne będą musiały bezpośrednio konkurować z rządem na rynku długu, niektóre z nich mogą zostać wypchnięte z kanałów finansowania, a boom na AI może przedwcześnie zakończyć się z powodu wysokich kosztów zaciągania kredytów.

Charlie Ripley zgadza się również, że rentowność 10-letnich obligacji skarbowych USA osiągająca 5% może stanowić punkt zapalny dla fali sprzedaży na rynku.

Prywatny kredyt i sektor ubezpieczeniowy: niedostrzegane zagrożenia systemowe

Drugim podatnym elementem wskazanym przez Dereka Tanga jest masowe zaangażowanie sektora ubezpieczeniowego w prywatny kredyt.

Międzynarodowy Fundusz Walutowy (IMF) wcześniej ostrzegał, że firmy ubezpieczeniowe będące częściowo lub całkowicie własnością funduszy private equity cechują się niewystarczającą przejrzystością oraz skłonnością do inwestowania w bardziej ryzykowne aktywa dochodowe. Jeśli gwałtowne zmiany środowiska stóp procentowych wywołają straty, ryzyko może się rozprzestrzenić z sektora ubezpieczeniowego na system bankowy, powodując międzysektorową transmisję systemową.

Tang stwierdza: „Właśnie ten obszar powinien być w centrum uwagi uczestników rynku”.

Obecny cykl podwyżek a kluczowe różnice wobec historycznych kryzysów

Mimo jasno wskazanych obszarów ryzyka, Hirt z Vanguard uważa, że obecny cykl potencjalnych podwyżek istotnie różni się od wcześniejszych, które powodowały poważne kryzysy finansowe, i nie należy ich bezpośrednio porównywać.

Zwraca uwagę, że upadek Silicon Valley Bank w 2023 r. oraz bankructwo Orange County w Kalifornii w 1994 r. miały miejsce, gdy Fed nagle odwrócił oczekiwania rynku — wtedy stopy procentowe gwałtownie wzrosły z niskiego poziomu, co zaskoczyło rynek. Aktualna sytuacja jest jednak odmienna:

Fed już przeprowadził cykl znaczących podwyżek stóp w latach 2022–2024, a stopy pozostają wysokie, więc rynek nie jest zaskoczony kierunkiem polityki. Jeśli bank zdecyduje się na kolejne podwyżki, będzie to raczej poszukiwanie odpowiedniego poziomu stóp tłumiącego inflację, a nie zmiana narracji rynku.

Według raportu, to podejście daje rynkowi pewien bufor, lecz analitycy podkreślają, że strukturalna podatność w finansowaniu projektów AI oraz w sektorze prywatnego kredytu wymaga dalszej obserwacji.