Założyciel Cardano, Charles Hoskinson, przypisał niepowodzenie ustawy CLARITY próbie regulowania całego ekosystemu aktywów cyfrowych przez Waszyngton za jednym razem, zamiast przyjęcia modułowego, specyficznego dla kategorii podejścia. W swoim najnowszym podcaście Hoskinson określa tę strategię jako „omnibus”, twierdząc, że przeciążyła ona agencje takie jak CFTC i osłabiła zdecentralizowane finanse, przez co upadek ustawy był lepszy niż uchwalenie wadliwego prawa.
Znany lider technologiczny pochwalił się, że przewidział to niepowodzenie ponad rok temu i podkreślił swoją znajomość amerykańskiego sektora legislacyjnego oraz współpracę z ustawodawcami. Hoskinson przedstawił kilka działań legislacyjnych, w których brał udział, jako dowód swoich kompetencji prawodawczych, jednocześnie wskazując powody fiaska ustawy CLARITY.
Poza głównym argumentem o ustawodawcach próbujących rozwiązać zbyt wiele kwestii dotyczących kryptowalut za pomocą jednej, szeroko zakrojonej ustawy, Hoskinson stwierdził, że sponsorzy ustawy nie podjęli wystarczających konsultacji i negocjacji. Zauważył, że nie zbudowali koalicji przed finalnym etapem projektu.
Hoskinson skrytykował również sponsorów ustawy CLARITY za brak konsultacji z jurysdykcjami, które już ustanowiły ramy regulacyjne dla kryptowalut, podając przykłady Europy, Japonii, Korei Południowej, Wietnamu, Abu Zabi i Dubaju. Uważa, że amerykańscy ustawodawcy powinni byli zbadać te regiony przed wprowadzeniem ustawy.
Zdaniem Hoskinsona, analiza istniejących ram, takich jak europejskie regulacje Markets in Crypto-Assets (MiCA) oraz ramy aktywów cyfrowych Abu Dhabi Global Market (ADGM), mogłaby pomóc ustawodawcom zidentyfikować sprawdzone już modele regulacyjne.
(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});Dyrektor Cardano podkreślił, że amerykańscy ustawodawcy powinni podejść do regulacji kryptowalut fragmentarycznie, rozdzielając poszczególne elementy zamiast próbować ustanowić kompleksowe ramy za jednym podejściem. Podzielił te obszary na stablecoiny, cyfrowe papiery wartościowe, towary, przechowywanie, podatki i zdecentralizowane finanse (DeFi).
W opinii Hoskinsona, rozdzielenie tych komponentów mogłoby ułatwić ustawodawcom rozwiązywanie poszczególnych kwestii regulacyjnych i budowanie ponadpartyjnego porozumienia wokół każdego z nich. Argumentował również, że ustawodawstwo potrzebuje jaśniejszych definicji dotyczących cyfrowych papierów wartościowych oraz bardziej nowoczesnego podejścia do istniejącego prawa papierów wartościowych.
