Raport: OPEC zwiększyło produkcję ropy w lipcu o 1.16 miliona baryłek dziennie, ale nadal pozostaje poniżej poziomu sprzed wojny.

Trzy kraje Zatoki Perskiej przewodzą zwiększaniu wydobycia, co powoduje presję na ceny ropy i ich spadek; jednak tranzyt przez Cieśninę Ormuz napotyka przeszkody, a szlak przez Morze Czerwone jest zagrożony, przez co ogólna odbudowa podaży pozostaje wyboista.

Zgodnie z informacjami od Bloomberg, dzienne wydobycie ropy przez OPEC w lipcu wzrosło o 1,16 miliona baryłek miesiąc do miesiąca, do średniego poziomu 19,44 miliona baryłek. Kuwejt, Arabia Saudyjska i Irak zapewniły praktycznie cały ten wzrost. Mimo to, przez trwającą wojnę irańską dezorganizującą żeglugę w Zatoce Perskiej, całkowita produkcja organizacji pozostaje znacznie poniżej poziomu sprzed wojny.

Częściowe odtworzenie podaży wynika z naprawy potencjału wydobywczego po krótkotrwałym zawieszeniu broni między USA a Iranem w połowie czerwca, co pomaga studzić ceny ropy i łagodzić globalne ryzyko gospodarcze.

We wtorek futures na londyńską ropę Brent spadły poniżej 80 dolarów za baryłkę, po tym jak sekretarz skarbu USA Yellen zasugerowała, że obie strony są bliskie porozumienia.

Irak odnotował w lipcu największy wzrost produkcji – dzienne wydobycie wzrosło o 460 tysięcy baryłek do 2,3 miliona baryłek. Dane z monitoringu tankowców Bloomberg pokazują, że transport ropy z portu Basra na południu Iraku wzrósł w lipcu o 37% miesiąc do miesiąca.

Produkcja Kuwejtu wcześniej spadła do bardzo niskiego poziomu z powodu konfliktu, ale w lipcu wzrosła o 360 tysięcy baryłek dziennie, osiągając średnio 1,57 miliona baryłek miesięcznie. Przedstawiciele Kuwejtu oświadczyli w tym tygodniu, że produkcja osiągnęła najwyższy poziom miesięczny od czasu wybuchu konfliktu.

Sytuacja Arabii Saudyjskiej jest bardziej złożona. Badania pokazują, że w lipcu dzienne wydobycie wzrosło o 390 tysięcy baryłek do 7,4 miliona baryłek, ale nadal pozostaje kilka milionów baryłek poniżej poziomu sprzed wojny.

Równocześnie sojusznicy Iranu z ruchu Huti w Jemenie nieustannie stanowią zagrożenie dla tankowców na szlaku przez Morze Czerwone — szlaku używanego przez Arabię Saudyjską jako główną trasę eksportową po zablokowaniu drogi przez Zatokę Perską, co dodatkowo ogranicza możliwości wznowienia faktycznej podaży.

Widoczny ruch tankowców przez Cieśninę Ormuz spadł do minimum, lecz niektórzy eksporterzy wciąż potajemnie przemieszczają ropę.

Podobno stosowana taktyka to wyłączanie systemów automatycznej identyfikacji statków (AIS), by uniknąć śledzenia, a następnie przeładunek surowca na inne jednostki na bezpieczniejszych wodach i dopiero później dostawa na rynki międzynarodowe. Taka praktyka znacząco ogranicza dokładność monitorowania łącznej produkcji ropy przez OPEC.

Dodatkowo, wzrost wydobycia w lipcu może częściowo wynikać z wyższego zapotrzebowania na energię elektryczną w krajach Bliskiego Wschodu podczas letnich upałów. Producenci ropy z tego regionu zazwyczaj zwiększają wydobycie latem, aby sprostać szczytowi zużycia prądu, związanym z klimatyzacją — często wymaga to bezpośredniego spalania ropy do produkcji energii.

W ubiegły weekend główne kraje członkowskie sojuszu OPEC i jego partnerów zgodziły się na niewielkie ponowne podniesienie limitów produkcji, całkowicie odwracając cięcia wprowadzone w 2023 roku. Jednak wobec faktu, że znaczna część potencjału produkcyjnego w regionie Bliskiego Wschodu wciąż pozostaje niewykorzystana, zmiana ta pozostaje w dużej mierze symboliczna aż do zakończenia działań wojennych.