Były CTO Ripple, David Schwartz, wyjaśnia, dlaczego powiedział, że XRP nie może być tani

Globalna dyskusja na temat wyceny XRP odżyła, gdy uczestnicy rynku analizowali, czy instytucjonalna adopcja rzeczywiście może się rozwinąć bez powodowania konfliktów między popytem użytkowym a posiadanymi przez emitenta tokenami. Debata zaostrzyła się, gdy komentatorzy zaczęli kwestionować, w jaki sposób banki mogłyby uzasadnić przyjęcie systemu, który mógłby znacznie zwiększyć wartość aktywa silnie powiązanego z Ripple.

W szczegółowej wymianie na X, David Schwartz, były główny technolog Ripple, bezpośrednio odniósł się do tych obaw, odpowiadając na wpis Masona Versluisa. Versluis zastanawiał się, czy globalne banki zaadoptują XRP, jeśli duże zasoby tokenów Ripple mogą im przynosić nieproporcjonalne korzyści w przypadku wzrostu ich wartości. Schwartz wykorzystał dyskusję, by zakwestionować założenie, że decyzje instytucji opierają się na obawach dotyczących wzbogacenia emitenta, a nie na użyteczności operacyjnej.

Adopcja instytucjonalna i bodźce ekonomiczne

Mason Versluis argumentował, że globalne banki prawdopodobnie przeprowadzą dogłębną analizę przed adopcją XRP i mogą się wahać, jeśli uznają, że adopcja mogłaby skoncentrować nadmierną wartość w Ripple jako firmie. Sugerował, że instytucje mogą odrzucić taką propozycję, jeśli spekulacja detaliczna i narracje o własności utrudnią ocenę ryzyka.

Schwartz sprzeciwił się temu rozumowaniu, wskazując, że instytucje finansowe przyjmują technologie w oparciu o efektywność kosztową, szybkość rozliczeń i korzyści operacyjne. Twierdził, że banki oceniają, czy system usprawnia infrastrukturę płatniczą, a nie czy zwiększa wartość posiadanych przez konkretną firmę aktywów. Jego zdaniem to użyteczność napędza adopcję, a nie efekty wtórne na rynku wtórnym czy wpływ na kapitał własny.

Patrzysz na to z perspektywy posiadacza XRP. Kiedy powiedziałem "XRP nie może być tanie", jeśli mówisz o tym poście, chodziło mi o perspektywę używania go do płatności.

— David 'JoelKatz' Schwartz (@JoelKatz) 2 kwietnia 2026

Stablecoiny kontra aktywa kryptowalutowe w płatnościach

Dyskusja rozwinęła się, gdy Naïve Bae zapytał o znaczenie XRP w środowisku, które coraz bardziej kształtują stablecoiny. Schwartz przyznał, że stablecoiny sprawdzają się tam, gdzie wymagana jest przewidywalność wartości i minimalna zmienność.

Podkreślił jednak strukturalne ograniczenia projektowe stablecoinów. Zwrócił uwagę, że stablecoiny pozostają powiązane z jedną walutą fiat, co obniża efektywność w systemach transgranicznych obejmujących wiele jurysdykcji. Zaznaczył też, że emitenci mają mechanizmy kontroli, takie jak zamrażanie czy odebranie środków, co wprowadza ryzyko kontrahenta, którego nie ma w zdecentralizowanych kryptowalutach jak XRP czy Bitcoin.

Schwartz dalej wyjaśnił, że kryptowaluty mogą przewyższać stablecoiny w scenariuszach, gdzie użytkownicy przedkładają autonomię, odporność na cenzurę oraz potencjalny wzrost wartości nad ścisłą stabilność cenową. Podkreślił, że nie ma jednego instrumentu finansowego odpowiedniego do wszystkich zastosowań.

Przewartościowanie „XRP nie może być tanie.”

Schwartz powrócił też do szeroko cytowanego stwierdzenia „XRP nie może być tanie”, pierwotnie wypowiedzianego w dyskusji z 2017 roku. Odpowiadając Lisie Prager, wyjaśnił, że uwaga ta dotyczyła efektywności płatności, a nie spekulacyjnej wyceny.

Wyjaśnił, że ekstremalnie niska cena jednostkowa może prowadzić do nieefektywności w dużych systemach rozliczeniowych, ponieważ zwiększa liczbę tokenów wymaganych do transakcji. Twierdził, że wyższa wartość jednostkowa może uprościć mechanikę płatności poprzez ograniczenie tarcia przy przenoszeniu płynności. Podkreślił, że wypowiedź odnosiła się do projektowania funkcjonalnego, a nie prognozy ceny.

Użyteczność ponad narracją w finansach instytucjonalnych

W całej dyskusji Schwartz konsekwentnie oddzielał technologiczną użyteczność od spekulacji rynkowej. Przedstawiał XRP jako narzędzie optymalizacji rozliczeń, a nie aktywo, którego wartość zależy od narracji o wzbogaceniu emitenta.

Ta wymiana podkreśla trwałe napięcie na rynku aktywów cyfrowych między adopcją napędzaną przez infrastrukturę a oczekiwaniami detalistów co do wyceny. Komentarze Schwartza wzmacniają argument, że instytucjonalna adopcja zależy przede wszystkim od efektywności działania, zgodności regulacyjnej i operacyjnej użyteczności, a nie od spekulacyjnych obaw o to, kto korzysta na wzroście wartości tokena.