Ang “super malaking bear” ng Societe Generale ay nagdududa sa AI bull market: Ang kasiglahan ay parang gabi bago ang 1997 Asian Financial Crisis, ang pagbagal ng productivity ay tinatago ng capital expenditure

Nalaman ng APP ng Pinansyal na Katalinuhan ng Zhihui na kilala sa kanyang labis na pesimistang pananaw sa merkado, at tinatawag pa ang sarili bilang “super bear,” ang strategist ng Societe Generale na si Albert Edwards ay inihalintulad ang kasalukuyang investment boom sa artificial intelligence (AI) sa economic bubble bago ang Asian Financial Crisis noong 1997. Nagbabala siya na ang malawakang capital expenditures ay maaaring nagtataas lamang ng takip sa mahina ang paglago ng produktibidad, na nagdudulot ng pagdududa kung ang AI frenzy ay kayang tuparin ang mataas na inaasahan ng mga mamumuhunan.

Sa isang research report na inilabas noong Oktubre 8, itinuro ni Edwards na bumabagal ang total factor productivity ng Amerika. Ang total factor productivity ay sumusukat sa kakayahan ng isang ekonomiya na magamit nang epektibo ang labor at kapital. Ang paghina ng indicator na ito ay malinaw na kaiba sa tumataas na investment sa AI infrastructure at optimismo sa merkado na nagtulak sa S&P 500 index na maabot ang makasaysayang mataas.

Sinabi ni Edwards na ang ganitong pagbaligtad ay nagpapaalala sa kanya ng expansion period ng East Asia noong 1990s—noon, mabilis ang investment at malakas ang paglago na nagpasiklab ng pangkalahatang optimismo, ngunit nasundan ito ng financial collapse sa rehiyon.

Inilahad ng strategist na ito ang pag-aaral ng chief economist ng Apollo Global Management na si Torsten Slok, na bagaman umiigting ang AI investment craze, ang growth rate ng total factor productivity sa Amerika ay bumababa pa rin. Ang indicator na ito ay nilalayon na alisin ang paglago na dulot lamang ng pagdagdag ng manpower o kagamitan, upang masukat nang hiwalay ang pagtaas ng efficiency ng ekonomiya.

Aral mula sa Asian Financial Crisis

Binalikan ni Edwards kung paano pinuri ng mga ekonomista at policy maker ang mabilis na pag-unlad ng ekonomiya ng Asya bago pumutok ang crisis noong 1997. Noong 1993, naglabas ang World Bank ng report na pinamagatang “East Asian Miracle,” at sinundan naman ito ng August 1996 na pag-aaral tungkol sa tagumpay ng ekonomiya ng Thailand—ngunit hindi pa lumilipas ang isang taon, nalugmok na ang Thailand sa financial collapse.

Noong 1994, binigyan ni ekonomista Paul Krugman ng hamon ang pangkaraniwang optimism sa artikulong “The Myth of Asia’s Miracle.” Sinabi niya, karamihan sa paglago ng rehiyon ay repleksyon lamang ng pagtaas ng investment at labor force, hindi tunay na pagtaas ng productivity.

Ayon kay Edwards, ganito rin ang kinalabasan ng kanyang pagsusuri noon, nagbabala siya na ang mura at saganang kapital ay nailalagay sa hindi epektibong gamit. Ipinakita ng sumunod na financial crisis ang mga kahinaan na natakpan noon ng mabilis na paglago ng ekonomiya.

Binalikan din ng strategist na ito ang panahon kung kailan inihambing niya ang US tech bubble noong huling bahagi ng 90s sa investment craze ng Thailand noon. Naniniwala siya na ngayon, ang tiwala sa AI ay maaaring nagwawalang-bahala sa mga katulad na babala.

Hindi Napapataas ng AI na Gastusan ang Net Investment

Itinampok ni Edwards ang pagkakaiba sa pagitan ng total investment at net investment ng mga US na kumpanya.

Habang namumuhunan nang malaki ang mga kumpanya sa AI-related na kagamitan at infrastructure, tumaas nga ang total investment. Subalit, nananatiling halos hindi gumagalaw ang proporsyon ng net investment ng mga kumpanya (pagkatapos ng depreciation) sa GDP.

Mahalaga ang pagkakaibang ito, dahil hindi palaging katumbas ng direktang pagtaas ng produktibong kapital ang pagtaas ng investment. Kailangang regular na palitan ng mga kumpanya ang mga naluluma nilang kagamitan, lalo na sa technology sector na mabilis panahonan ang assets.

Inilahad ni Edwards ang obserbasyon ng ekonomistang si Rob Parenteau na ang pagtaas ng total investment ay hindi nagdala ng katumbas na pagtaas sa net investment. Ayon sa report, sa nakalipas na mga taon, tumaas ng bahagya ang totoong corporate total investment bilang bahagi ng GDP, habang ang net investment ay nananatiling flat.

Nagtanong rin ang strategist na ito ukol sa komposisyon ng corporate spending. Medyo bumibilis ang equipment investment kung babasehan sa nominal value, pero hindi naman ito kapansin-pansin kapag tinanggal ang epekto ng inflation.

Samantala, bagaman patuloy na lumalaki ang data centers, lumiit naman ang investment sa non-residential construction. Itinuro ni Edwards na ang kontribusyon ng corporate fixed investment sa taunang paglago ng GDP ay nananatili pa ring nasa antas ng kasaysayan. Hindi pa rin tiyak ang productivity bonus.

Inamin ni Edwards na maaaring tiyak na magdadala ng inaasam-asam na productivity gains ang AI sa hinaharap. Patuloy pa rin ang deployment ng teknolohiyang ito sa iba’t ibang industriya, kaya maaaring magtagal pa bago lumitaw ang economic benefits sa opisyal na datos.

Ipinahayag rin ni Slok na maaaring masyado pang maaga upang asahan ang nasusukat na pagbuti ng total factor productivity mula sa AI investment ngayon.

Gayunpaman, para kay Edwards, sapat nang pagdudahan ang saklaw ng investment craze ang katotohanang mabagal ang paglago ng productivity.

Ang paghahambing sa Asian Financial Crisis ay hindi nangangahulugang mauuwi rin sa katulad na pagbagsak ang AI investment. Ngunit binibigyang-diin ng pagsusuri ni Edwards ang posibilidad na ang gastusing hinimok ng pag-asa sa susunod na teknological breakthrough ay maaaring lampas sa tunay na economic gains na matutupad.

Merkado ng Bonds Bilang Isang Karagdagang Panganib

Binalaan din ni Edwards na nananatiling malaking alalahanin ng mga mamumuhunan ang global bond bear market, at maaaring maharap sa panibagong presyon ang gastos ng pamahalaan sa pagpapautang. Itinuro niya na kamakailan ay tumutuon ang bond investors sa France, ngunit maaaring lumipat ang pansin sa Japan, United Kingdom, o United States habang sinusuri nila ang fiscal weaknesses ng pangunahing ekonomiya.

Ayon sa strategist, habang sinusubukan ng mga mamumuhunan ang kakayahan ng mga gobyerno na panatilihin ang kanilang kapasidad sa pag-utang, maaaring mabilis lumipat ang pressure sa merkado ng bonds mula sa isang bansa patungo sa iba pa.

Para sa mga stock investor, ang mas malawak na agam-agam ay ito: Sa kabila ng limitadong ebidensiya ng tuloy-tuloy na productivity boom, ang sigla sa AI ang sumusuporta sa all-time high stock prices.

Ipinapakita ng pagsusuri ni Edwards na ang pagpapatuloy ng AI-driven na pagtaas ng merkado ay sa huli ay nakasalalay sa kung maibibigay ba talaga ng teknolohiyang ito ang nasusukat na pagbuti ng ekonomiya—hindi lang basta nagdudulot ng panibagong alon ng capital expenditures.