Ang patuloy na pagbebenta ng long-term na mga government bonds ay nagaganap pa rin! Ang 10-taong US Treasury yield ay muling lumampas sa 5.2%, ang naratibo ng “pagputok ng mga AI agent VS pagtaas ng gastos sa financing” ay lalo pang sumusidhi

Nalalaman ng APP ng Pananalaping Matalino sa Filipino na ang pag-akyat ng pamumuhunan sa AI compute power infrastructure ay humaharap sa lalong matitinding kontradiksyon: Pinalalakas ng malawakang pagpapalawak ng aplikasyon ng AI agents ang mga inaasahang demand sa compute power, kaya't napapabilis ang pangangailangan ng mga negosyo na maagang i-lock ang mapagkukunan ng compute power; gayunpaman, ang inflation sa enerhiya at ang patuloy na pananaw ng Federal Reserve sa paghigpit ng salapi ay kasabay ding nagpapataas sa gastusin ng mga pamumuhunang ito. Sa maagang sesyon ng Asia noong Setyembre 28, tumanggi si Trump sa pinakabagong alok ng Iran ukol sa pagbubukas ng Strait of Hormuz, dahilan upang tumaas ang presyo ng Brent crude ng 1.4% sa $105.80 bawat bariles, habang muling nakaranas ng matinding bentahan ang US Treasury: tumaas ng 5 basis point sa 4.90% ang yield ng 2-taon na US bonds na sensitibo sa policy rates, at tumaas naman ng 4 basis points ang yield ng 10-taon na US Treasury, muling lumagpas sa 5.20% na antas matapos ang nakaraang Huwebes.

Sa maagang sesyon din ng Asian market, nakaranas ng matinding bentahan ang bonds ng Hapon at Australia kasunod ng US Treasury. Para sa mga kumpanyang konektado sa AI compute infrastructure gaya ng Oracle, Amazon, Google, at CoreWeave na kasalukuyang kumukuha ng utang para palawakin ang AI datacenter, nangangahulugan ito ng mas mataas na interes at financing cost para sa karagdagang pagpopondo; para sa mga stock investors, nangangahulugan ito na kailangang tapatan ng mas mataas na discount rate at tumataas na gastos sa financing ang mga hinaharap na kita ng mga korporasyon. Ang patuloy na paglago sa kailangan sa AI compute power at kung gaano karami ang tutubong cash flow para sa shareholders ay nagiging dalawang magkahiwalay na isyung kailangang sagutin.

Ang direktang sanhi ng kasalukuyang pag-alog ng pandaigdigang bond market ay ang muling pagsasaalang-alang ng merkado kung kailan babalik sa normal ang supply ng enerhiya at ilan pang pagtaas ng interes na kailangang gawin ng Federal Reserve; para sa yields ng US bonds na may maturity na 10 taon pataas, ang mas mahalagang estruktural na lakas ay mula sa kumbinasyon ng “lumalagong fiscal deficit + AI na pag-isyu ng bonds” na naglalaban sa internasyonal na pondo para sa long-duration bonds.

Para maunawaan ang 10-taon na US Treasury bilang "anchor ng global asset pricing", kinakailangang iguhit ang linya sa pagitan ng inaasahang landas ng short-term rates at ng term premium na hinihingi sa matagalang bond holding. Itinaas na ng Federal Reserve ang policy rate nito ng 25 basis points sa 3.75%—4.00% noong Setyembre 16, at ang karagdagang pagtaas ng rates sa ilalim ng inflation ay nagkakaroon ng epekto sa long-term bonds sa pamamagitan ng rate path. Bukod sa AI bond issuance frenzy at ang fiscal expansion ng US Treasury na sabay na nangangailangan ng global funds, ang fiscal financing, inflation uncertainty, at long-term bond supply-demand ay pawang nakakaapekto sa extra compensation na hinihiling ng mga investors.

Sa Japan, nawawala na rin ang buffer na dala ng dating low interest rate environment. Ayon sa pinakahuling tala, umakyat noong Setyembre 25 ang yield ng 10 taon na Japanese government bonds sa 3.115%—pinakamataas mula 1996; sumampa naman ang yields ng 20 taon at 30 taon na bonds sa 3.900% at 4.130% noong Setyembre 24. Nagdesisyon ang Bank of Japan noong Setyembre 18 na itaas ang policy rate mula sa humigit-kumulang 1.00% papuntang 1.25%, at nilinaw rin na ang mataas na presyo ng langis, paghina ng yen, at demand na nauugnay sa AI ay nagpapataas ng gastos ng negosyo, nagsisimula na ring mapasa sa consumer prices ang ilang pressure, at tumataas din ang wage pass-through at inflation expectations.

Matapos tanggihan ni Trump ang proposisyon ng Iran, nagtaas ang presyo ng langis at muling sumiklab ang bentahan sa bonds

Noong Lunes, muling nakaranas ng bentahan ang US Treasury. Bago nito, tinanggihan ni Pangulong Donald Trump ang pinakabagong proposisyon ng Iran ukol sa pagbubukas ng Strait of Hormuz, dahilan upang tumaas ang presyo ng international oil—umabot pa ng mahigit 2% ang taas ng presyo ng Brent na malapit sa $107, dahilan upang dagdagan ang takot ng merkado sa global inflation.

Tumaas ng 5 basis points sa 4.90% ang yield ng US 2-taon bonds na sensitibo sa pagbabago ng interest rates, habang tumaas naman ng 4 basis points sa 5.20% ang 10-taon bonds. Nakaranas din ng pagbaba ng presyo ang government bonds ng Hapon at Australia. Noong nakaraang linggo, dahil sa patuloy na hawkish pronouncements ng mga Federal Reserve officials, sumampa ang yields ng lahat ng maturities ng US Treasuries sa mga pinakamataas nitong antas sa nakaraang ilang taon, at ang muling pagbebenta ng US Treasuries nitong Lunes ay kasunod ng mga iyon.

Tulad ng ipinapakita sa larawan sa itaas, nananatiling nasa pinakamataas na antas mula 2007 ang yield ng US 10-taon bonds.

Sa maagang bahagi ng Asian trading, tumaas ng 1.4% ang Brent crude sa $105.80 bawat bariles. Sinabi ng Iran na hindi nito luluwagan ang mga kondisyon para muling buksan ang Strait of Hormuz, dahilan upang lalong lumaki ang pressure sa Federal Reserve na pigilan ang inflation sa pamamagitan ng pagtaas ng interest rates. Ayon sa Axios, sinabi ni Trump na bagamat tinanggihan niya ang pinakahuling alok ng Tehran, inaasahan niyang magpapatuloy ang negosasyon ngayong linggo.

Ayon kay Damien McCulloch, Head ng Fixed Income Research ng Westpac, “Ang patuloy na pagpapadala ng hawkish signals ng Federal Reserve, kasabay ng nananatiling $100 pataas ang presyo ng langis, ay mga pangunahing salik sa paghina ng bond market.”

Samantala, inudyok ng US Secretary of the Treasury Scott Bessant ang mga policymakers ng Federal Reserve na panatilihin ang “bukas na pag-iisip” sa rate policy, naniniwalang ang AI at deregulasyon na nagdadala ng productivity gains ay makatutulong para kontrolin ang inflation ng US.

“Yield reversal” sa panahon ng boom ng AI: Habang lumalakas ang demand sa AI compute power, lalo namang dapat tutukan ang pagkwenta ng pondong kailangan para mag-expand

Pinalawak na ng AI financing ang coverage mula sa mga investment-grade na higanteng tech companies hanggang sa rekord na high-yield bond deals. Noong Setyembre 24, kinumpirma ng SoftBank ang terms ng bagong $10B at €1B bonds, may kabuuang $11.1B, na itinuturing ng media bilang pinakamalaking high-yield corporate bond deal sa kasaysayan; ayon sa anunsyo ng SoftBank, ang target na issuance date ay Setyembre 29. Kasama sa terms ay 7.5-taon na US$ bonds na may coupon na 9.75%, at gagamitin bahagi ng proceeds upang tapusin ang final tranche na $10B para sa karagdagang investment sa OpenAI. Ipinapakita ng transaksyong ito na bukas pa rin ang daan para sa AI financing, ngunit napakataas na ng presyo na kailangang bayaran para makakuha ng malaking kapital.

Pati malalaking tech companies ay lumalawak ang financing at nagpapahaba ng maturity. Natapos ng parent company ng Google na Alphabet ang $25B bond issuance noong Agosto 10, na ang pinaka-mahabang expiration ay 2066; kinumpleto rin ng Amazon ang unang British pound bond deal nitong Setyembre 9, nakalikom ito ng £4.25B, o katumbas ng $5.76B. Mas mahalaga ang supply expectations: ipinalalabas ng pagtataya ng Goldman Sachs na aabot sa record na $420B ang total debt issuance ng hyperscale cloud vendors pagsapit ng 2027, 60% na mas mataas kaysa estimate ng 2026.

Nagmumula ang pressure sa financing mula sa parehong benchmark rate at credit spread. Noong Setyembre 22, ipinakikita ng market data na ang credit spread ng AI-linked issuers ay nasa 115 basis points, na mas mataas kaysa sa 78 basis points ng broad investment-grade market. Binibigyang-diin ng mga kinapanayam na ang extra compensation ay hindi lang base sa credit assessment, kundi pati na rin sa patuloy na lumalaking supply ng bonds, uncertainty sa issuance pace, at limits sa portfolio concentration; hindi direktang katumbas nito ang default probability. Para sa bagong US dollar fixed rate financing, binubuo ang cost ng base yield ng kaukulang maturity (kadalasang kaakibat ng tinatawag na “global asset pricing anchor” na 10-year US Treasury yield), dagdag pa ang credit at liquidity premium. Kapag parehong umakyat ang dalawang bahagi, kahit makakuha ng financing ang kumpanya, maaaring lumiit ang returns ng proyekto nila.

Maaaring ilarawan ng kontradiksyon na ito bilang “reversal ng long-term US Treasury yields” dahil sa boom ng AI: Para maghatid ng productivity gains sa hinaharap, pinalalawak muna ng mga kumpanya ang kailangan sa chips, kuryente, construction, at financing; kapag ang short-term demand ay mas mabilis kaysa sa growth ng supply, posibleng tumaas ang gastos at inflation pressure, dahilan upang higit pang humigpit ang financing environment. Binibigyang-diin ni Bessant na kayang itaas ng AI at deregulation ang productivity at tumulong sa inflation management—isang lohikang nakatuon sa pangmatagalang supply improvement; ngunit ayon sa modelong analysis ng mga mananaliksik ng Federal Reserve ng St. Louis, kahit di pa masyadong naisasakatuparan ang gains sa productivity, ang optimismo sa panghinaharap na growth ay maaaring magpa-igting muna ng kasalukuyang demand at inflation. Nakatuon ang dalawang pananaw na ito sa magkaibang yugto ng panahon: ang potensyal ng long-term cost reduction ay hindi kusa o agarang nakababanat sa pressure ng long-term financing cost at resource constraints sa panahon ng construction. Kung susuriin mula sa financial perspective ng AI infrastructure, mas mahalagang pagtuunan kung gaano kalaki ang pagitan na natira sa pagitan ng investment return at capital cost, at kung sasapat ang cash flows para tapatan ang mga schedule ng pagbabayad ng utang.