Ang klasiko ay hindi naluluma! Plano ng Berkshire na dagdagan ang kanilang paghawak sa limang nangungunang kumpanya ng Japan, “malakas na cash flow + dividendo + buyback” mahigpit na nakakabigkis sa pangmatagalang pondo

Nabalitaan mula sa APP ng Zhihui Financial News, ang mga posisyon sa Japanese trading companies na itinayo sa panahon ni Warren Buffett ay nagiging pangmatagalang alokasyon ng malaking insurance at investment na higanteng Berkshire Hathaway, imbes na isang pansamantalang transaksyon habang naghihintay mag-cash out sa pagpalit ng pamunuan. Noong Hulyo 2019, nagsimulang bumili ang Berkshire ng limang pangunahing Japanese trading companies, at noong Agosto 2020 ay unang inihayag sa publiko na ang hawak nila sa bawat kumpanya ay bahagyang mas mataas sa 5%; patuloy nilang dinagdagan ito, at ang orihinal na itinalagang upper limit ng pagmamay-ari ay pinaluwag matapos makuha ang pagsang-ayon ng mga kumpanyang tinutukoy. Inihayag ng Chairman ng Itochu Corp, isa sa limang pangunahing Japanese trading companies, na si Masahiro Okafuji noong Miyerkules na iniisip ng Berkshire na dagdagan pa ang kanilang hawak sa Japanese trading companies.

Ang Berkshire Hathaway, matagal nang pinamumunuan ng kilalang “Oracle of Stocks” na si Warren Buffett, ay nanatiling matatag na may hawak na humigit-kumulang 10% ng bawat isa sa limang pangunahing kumpanya sa nakaraang mahigit anim na taon. Sa ilalim ng pamumuno ni Buffett noon, nakita niya na ang limang pangunahing trading companies ay may parehong diversified holding structure tulad ng Berkshire, mababa ang unang halaga ng kanilang asetas, at mayroong maingat na alokasyon ng kapital, tuloy-tuloy na dibidendo, wastong buybacks, at mas maingat na sistema ng kompensasyon ng mga executive.

Noong Enero ng taong ito, nang opisyal na pumasok bilang CEO ng Berkshire si Greg Abel bilang kapalit ng beteranong si Warren Buffett, sinabi niyang plano ng grupo na panatilihin ang kanilang hawak sa limang pangunahing Japanese trading companies sa loob ng mga dekada at maaaring dagdagan pa ang hawak sa hinaharap.

Kinumpirma rin sa anunsyo ng Itochu nitong Marso na, sa pamamagitan ng karagdagang pagbili, itinaas ng Berkshire ang kanilang share ng voting rights sa 10.07% at isinasaalang-alang na dagdagan pa ito sa hinaharap. Ang pangunahing mensahe mula kay Masahiro Okafuji ngayon ay hindi nagbabago ang kanilang kagustuhang manatili sa pangmatagalang paghawak kahit na may pagpalit ng liderato, may posibilidad na dagdagan ang hawak, at binigyang-diin niyang hindi mag-oover-intervene ang Berkshire sa mga aktibidad pangnegosyo kahit tumaas pa ang pagmamay-ari.

Sabi ng Itochu, posibleng dagdagan ng Berkshire ang hawak nito sa Japanese trading companies

Ayon sa mga lokal na media sa Japan, sinabi ng pangunahing opisyal ng industry lobbying group na kumakatawan sa Japanese trading companies na iniisip ng Berkshire Hathaway ang posibleng pagdagdag ng share sa mga kumpanyang ito.

Ipinahayag ng Pangulo ng Japan Foreign Trade Council, Masahiro Okafuji, na matapos ang kanyang pagpupulong kamakailan kay Berkshire CEO Greg Abel, naniniwala siyang "planong panatilihin ng kumpanya ang hawak nila sa mga trading companies ng long-term, at isinaalang-alang na dagdagan pa."

Higit 10% na ang share ng Berkshire sa bawat isa sa Mitsubishi Corporation, Sumitomo Corporation, Mitsui & Co., Marubeni at Itochu Corp. Pinamumunuan din ni Okafuji ang Itochu bilang chairman. Noong mas maaga ngayong buwan, nakipagkita si Abel sa mga namumuno sa mga kumpanyang ito sa Japan, at sa panayam sa Nihon Keizai Shimbun, sinabi niyang posibleng dagdagan ng Berkshire ang kanilang paghawak sa mga kumpanyang ito.

Ang Berkshire, na dating pinamunuan ng legendang mamumuhunan na si Warren Buffett, ay unang nag-invest sa Japanese trading companies mahigit anim na taon na ang nakalipas at mula noo'y paunti-unting dagdag ang hawak. Regular din silang naglalabas ng yen-denominated na bonds.

Sa isang regular na press conference ng Japan Foreign Trade Council nitong Miyerkules, sinabi ni Okafuji na kuntento ang Berkshire sa “economic moat” na hawak ng Japanese trading companies, kabilang ang malawak na global network at mataas na antas ng kakayahan sa capital allocation, na nagbibigay ng malaking hadlang sa pagpasok ng ibang kumpitensya. Ito raw ang isa sa mga pangunahing dahilan kung bakit nag-invest ang Berkshire Hathaway sa mga kumpanyang ito.

“Hindi masyadong makikialam ang Berkshire sa operations ng mga trading companies,” aniya sa panayam. “Bagamat mga 10% pa lang ang hawak ng Berkshire, sinabi ng kumpanya na kahit umabot pa sa 15% ay hindi sila makikialam sa pamamalakad. Bilang shareholder, napakahalaga nito para sa amin.”

Dagdag pa ni Okafuji, bagamat madalas pinag-uusapan ang kooperasyon ng Berkshire at Japanese trading companies, shareholders din ang kumpanya sa mga ito kaya't posibleng magkaroon ng conflict of interest kung balakin nilang palakihin pa ang business cooperation.

“Compound relay” ng limang pangunahing trading companies: Hind nagbabago ang long-term investment kahit nagka-ro ng bagong lider

Ang pangmatagalang performance ng stock price ng limang pangunahing trading companies ay malayo nang nilampasan ang Japan market index. Mula end-2020 hanggang end-2025 (yen denominated, hindi kasama ang dividends), batay sa annual compounding ng price appreciation ayon sa mga data platform, ang Mitsubishi Corporation at Mitsui & Co. ay tumaas ng humigit-kumulang 323% at 391%; Sumitomo Corporation, Marubeni at Itochu Corp ay tumaas ng halos 296%, 534% at 233% ayon sa pagkakabanggit.

Bilang pagtutulad, ang Nikkei 225 index ay tumaas ng halos 84% sa parehong panahon, malayong-layo sa halos 150 hanggang 451 percentage points na nilamang ng limang kumpanyang nabanggit. Ang paghahambing na ito ay base sa buong limang taon, hindi rolling five-year returns, at hindi rin sumasalamin sa totoong investment return ng Berkshire kapag isinama ang staggered buying, dividends, at conversion into dollars.

Pinili ng Berkshire sa ilalim ni Buffett ang limang pangunahing trading companies dahil una, nakita nila rito ang kombinasyon ng “globalized operating assets at capital allocation ability,” hindi lang dahil sa usual trading business o commodity exposure. Binanggit ni Buffett sa 2024 shareholder letter na hawak ng mga kumpanyang ito ang iba’t ibang business interests na kapareho ng pamamalakad ng Berkshire; napansin niyang nagka-kombina ang magandang financial records at mababang stock price, at kalaunan ay mas lalo niyang pinuri ang management, capital usage, at attitude sa shareholders: kabilang ang pagtaas ng dividend, share buybacks sa tamang panahon, at katamtamang executive compensation.

Kahit lumobo na ang presyo ng shares ng limang kumpanyang ito, nananatili ang kagustuhan ng Berkshire na mag-invest ng pangmatagalan, at posible pang dagdagan ang hawak. Ito ay dahil may kumpiyansa sila sa patuloy na kakayahan ng mga kumpanyang ito na lumikha ng cash flow, mahusay mag-allocate ng kapital, at maggawad ng dividends at buybacks pabalik sa shareholders.

Ang binigyang-diin ni Okafuji na “economic moat” na global network at capital allocation ay may dalawang mahalagang aspekto: una, ang dekadang network at operasyong nalinang ng mga kumpanya na mahirap gayahin agad ng kalaban; ikalawa, ang kakayahan ng pamunuan na mag-allocate ng kapital sa iba't ibang business, at magdesisyon sa reinvestment, buybacks at dividends. Sa ganitong paraan, ang tunay na karapat-dapat bayaran ng premium para sa pangmatagalang valuation ay hindi lang “diversified business” ang label kundi kung tuloy-tuloy bang nagkakabisa ng cashflow ang iba't ibang negosyo, at kung nakagagawa pa ng investment return na mas mataas sa capital cost ang retained earnings.

Ang pangalawang benepisyo ay ang pagtutugma ng yen financing sa yen-denominated equity assets—kaya ang pangmatagalang kita sa operasyon at financing structure ay magkatuwang. Sa 2025 annual report ng Berkshire, ang cumulative investment cost nila sa limang pangunahing trading companies ay $15.382 bilyon habang ang market value ay $35.368 bilyon, at tumanggap ang kumpanya ng $862 milyon bilang dividends; ang utang nila sa Japan ay halos tumutugma sa yen cost ng mga investment na ito, may average financing cost na 1.2% at weighted average term na 5.75 years. Nilinaw ni Buffett noon na ang yen borrowing ay fixed-rate para maging halos currency-neutral, hindi para mag-predict ng yen movement. Sa aspeto ng financial structure, nakababawas ito ng currency mismatch risk at sumusuporta sa pangmatagalang paghawak gamit ang mababang financing cost.