BCA: Araw ng Kalayaan 2.0 - Patakaran sa Taripa at Pagsilip sa Halalan sa Gitna ng 2026

Tuwing muling napupunta sa ulo ng balita ang mga usapin sa taripa, ang pinakapayak na tanong ng mga investor ay: Babagsak ba ulit ang US stock market?

Sa ulat ng BCA Research noong Setyembre 9, 2026 na pinamagatang "Liberation Day 2.0," o "Araw ng Pagpapalaya 2.0," nagbigay ito ng mas mahaba at malawak na pananaw.

Sa pananaw ng BCA, maaaring tumagal ang panibagong round ng sigalot sa taripa hanggang 2027, may pagkakataon pa ang merkado na matunaw ang epekto, at hindi ibig sabihin nito na magtatapos ang bull market. Ngunit ang mga mahigpit na patakarang ipinapatupad ngayon ay maaaring sa pamamagitan ng presyo ng bilihin, opinyon ng publiko, at mga resulta ng eleksyon, ay magtulak ng pagbabago ng polisiya sa mga susunod na taon.

Ang ulat na ito ay isinulat nina Matt Gertken, Yushu Ma, at Jesse Kuri. Pinagsama-sama nila sa isang analytical chain ang midterm elections ng 2026, presidential election ng 2028, at mga posibleng pagbabago sa buwis pagsapit ng 2029.

Maaaring magpatuloy ang sigalot sa taripa, at ang financial market ay itinuturing ng BCA na mahalagang salik na naglilimita sa polisiya.

Binalikan sa ulat na noong unang round ng “Liberation Day” na epekto ng taripa sa 2025, muntik nang umabot sa bear market ang US stock market, malinaw ding tumaas ang yield ng US Treasury, at kasunod ito ay bahagyang inayos ni Trump ang ilang kasunduan sa taripa.

Base dito, hinusgahan ng BCA na kahit hindi tumakbo si Trump sa 2028, mahalaga pa rin sa kanya ang resulta ng eleksyong kinakatawan ng Republican at ang kanyang political legacy. Nangangahulugan ito na may motibo siyang gamitin ang taripa bilang bargaining chip, ngunit may rason din siyang iwasan na dalhin ang ekonomiya o stock market sa hindi makontrol na direksyon.

Dahil dito, inaasahan ng BCA na maaaring ulitin ang proseso: unang magtaas ng taripa, saka mag-usap; kapag nahirapan ang merkado, tsaka babaguhin ang ilang polisiya.

Gayunpaman, hindi rin ibig ipahiwatig ng ganitong pananaw na palaging mabilis na susuportahan ng polisiya ang tuwing pagbaba ng merkado. Maaaring malaki na ang nalulugi ng mga negosyo at investor bago magbago ang polisiya.

Hindi rin agad mawawala ang panganib ng taripa kahit may judicial review at checks and balances ng Kongreso. Base sa analisis ng ulat, kahit malimitahan ang ibang taripa ng korte, maaaring gumamit ang gobyerno ng ibang legal basis; kahit maagaw ng Democratic party ang Senado at Kongreso, maaaring hindi pa rin sapat ang boto para balewalain ang veto ng presidente.

Kaya, hindi itinuring ng BCA na “automatikong mawawala ang taripa pagkatapos ng midterm elections” ang pangunahing scenario.

Ang mas mahirap na bahagi ng bagong trade war ay maaari ring magbago ang reaksyon ng ibang bansa.

Ayon sa BCA, posible na magsagawa ng mas maraming countermeasures ang Canada, China, at Europe sa susunod na yugto. Lahat ng pamahalaan ay nahaharap rin sa internal political pressure, at hindi laging mas mababa ang kabayaran ng pagtanggap sa hinihingi ng US kumpara sa paglaban dito.

Mahirap ding itulak ng Amerika na sa ibang bansa lang mapunta ang bigat ng taripa.

Ginamit ng ulat bilang halimbawa ang Canada: humigit-kumulang 40% hanggang 60% ng kalakalan sa pagitan ng US at Canada ay mga intermediate goods. Maaaring paulit-ulit tumawid ng border ang mga piyesa at material na ito, at kapag pinatawan ng taripa ay madadala ang epekto sa supply chain hanggang sa mga American companies.

Partikular na mahalaga ang Michigan. Ayon sa data na ginamit sa ulat, 39% ng export ng estado ay patungong Canada. Dahil sa malapit na ugnayan ng auto industry chain, ang presyon sa trade laban sa Canada ay maaaring magdulot ng problema sa order at gastos ng manufacturing states ng Amerika.

Ayon sa scenario analysis ng BCA, maaaring umabot sa 15% hanggang 17% ang effective tariff rate ng US pagsapit ng 2027. Depende pa rin ang tunay na rate sa mga susunod pang taripa, negosasyon, at judicial review, pero posibleng mas matagal na maranasan ng mga kompanya ang cost pressure.

Pumapasok ang mga cost na ito sa pagsusuri ng BCA para sa midterm elections.

Ang pinaka-direktang paraan para maramdaman ng botante ang polisiya ay sa pag-gas, pagbili ng groceries, at pagbayad ng bills.

Ayon sa ulat, ang pressure sa presyo ng mga produkto na dala ng taripa at dagdag-gastos sa enerhiya dahil sa geo-political conflicts ay magpapahina sa bentahe ng Republican party sa eleksyon. Kahit matibay pa ang pambansang ekonomiya, maaari pa ring mas maramdaman ng mga kumpanya at botante sa swing states ang ganitong epekto.

Kaya patuloy na ikinukunsidera ng BCA na mas malamang manalo ang Demokratiko sa parehas na Senado at Kongreso sa 2026 midterm elections.

Ngunit may mahalagang detalye sa ulat: ang pananaw ng analyst ay hindi ganap na tugma sa resulta ng kanilang quant models.

Ang modelo ng BCA para sa Senado, mula dating pagtaya na 51 sa 49 ang Republican, ay in-adjust na ngayon sa 50-50. Sa ganitong scenario, maaaring umasa pa rin ang Republican sa tie-breaking vote ng Vice President para manatili ang kontrol.

Ibig sabihin, ipinapakita ng modelo na lumiit ang kalamangan ng Republican; sa pag-aanalisa naman ng mga eksperto, maaaring makamit ng Demokratiko ang mas malaking breakthrough.

Kinilala rin sa orihinal na ulat na sa ilang key states, ang lamang sa mga survey ay nasa error range pa na 2 hanggang 3 percentage points, at maaari talagang maapektuhan ng performance ng kandidato, biglaang mga pangyayari, at turnout.

Mahalagang itala ang hindi pagkakatugma na ito, dahil ipinakikita nito na pwedeng magkaroon ng malinaw na posisyon ang isang research report at sabay na aminin na hindi pa kumpirmado ng datos ang conclusion.

Tinitingnan ng BCA ang taong 2029, dahil maaaring baguhin ng isang eleksyon ang inaasahan para sa susunod.

Kung magpapakita ng lakas ang Democratic Party sa 2026, maaaring tumaas ang inaasahan ng merkado na kukunin din nila ang White House at Kongreso sa 2028. Batay sa pagsusuri ng BCA, madadagdagan nito ang posibilidad ng pagtaas ng buwis pagsapit ng 2029.

Para sa mga negosyo, apektado ng buwis ang kita pagkatapos ng buwis, apektado ng subsidy ang balik ng proyekto, at maaaring baguhin ng regulation ang kumpetisyon. Kahit hindi pa naipapatupad ang polisiya, basta nabago ang posibilidad ng pagpapatupad, aayusin na ng merkado ang valuation.

Siyempre, mula sa poll ng 2026 hanggang sa policy ng buwis sa 2029, maraming dapat pagdaanang checkpoints. Ang resulta ng halalan, mga upuan sa Kongreso, at partikular na mga panukala ay hindi pa tiyak.

Para maintindihan ang ulat, dapat laging isaisip ang mga kalagayang ito. Isinasaad lang nito ang isang posibleng trajectory ng polisiya.

Ito rin ang dahilan kung bakit tila balanse ang pananaw ng BCA: Maingat sa mas pangmatagalang pagbabago ng polisiya, ngunit naniniwalang hindi tiyak na masisira ang bull market bago at pagkatapos ng eleksyon sa 2026.

Tinukoy din sa ulat, na sa kasaysayan, ang pagkawala ng partido ng presidente ng kontrol sa Senado at House of Representatives ay hindi awtomatikong nangangahulugan ng hindi magandang stock market performance. Pero limitado lang ang historical average at hindi direktang makapagsasabi ng kinabukasan ng market pagkatapos ng partikular na eleksyon.

Isa sa key risks ng medyo moderate na pananaw ng BCA ay kung biglaang bumagsak ang ekonomiya ng US. Nag-aalala ang ulat na kung sabay na lumala ang ekonomiya at support ratings, maaaring gumamit si Trump ng mas agresibong polisiya sa trade, na magpapalala pa sa sigalot.

Kaya’t sa pagbabasa ng ulat na ito, kailangang patuloy na obserbahan ang lakas ng ekonomiya bilang pangunahing batayan.

Kung magbago ang polisiya, magkakaiba rin ang magiging epekto sa bawat industriya.

Iminumungkahi ng BCA sa ulat ang apat na observers angles.

Una ang residential builders. Sa pananaw ng BCA, maaaring gawing pangunahing tema ng Demokratiko ang pagpapababa ng housing affordability. Kung bababa ang taripa sa mga raw materials gaya ng kahoy, bakal, at aluminyo, at gaganda ang supply ng construction labor, at may kasama pa na suporta sa pabahay, parehong cost at demand ng mga kumpanyang pambahay ay maaaring makinabang.

Ang green energy naman ay nakatali sa lawak ng policy support. Kung muling magkakaroon ang Democratic party ng maraming kapangyarihan sa policy, puwedeng mapalawak ang suporta mula baterya at strategic materials patungo sa mas maraming clean energy sectors. Kailangan pa ring abangan ang tunay na subsidy, tax breaks, at enterprise profits.

Sa sector ng medical devices, ipinapakita ang pagkakaiba sa loob ng industriya mismo. Ayon sa BCA, kung muling uminit ang isyu ng universal healthcare, mas lalakas ang pressure sa modelo ng negosyo ng insurance companies; samantalang ang mga gumagawa ng specialized equipment ay maaaring hindi gaanong tamaan dahil sa mataas na entry barrier at regulasyon. Ang pokus ay sa relative position.

Ang lohika ng consumer staples ay mas malapit sa pang-araw-araw na buhay ng mamamayan. Sinabi ng ulat na maaari ng welfare support ang tumulong sa demand, at kung bababa ang taripa at energy cost, makakatulong ito sa profit margin. Pero, maaaring tumindi rin ang political pressure laban sa pricing behavior ng companies.

Ang pagkakaisa ng apat na sector na ito ay pare-pareho silang konektado ng polisiya sa kita o gastos ng kumpanya. Sa actual stock performance, apektado pa rin ito ng valuation, interest rate, kompetisyon, at operasyon ng negosyo.

Pagkatapos basahin ang ulat, mas pinagtutuunan ko ang paraan ng pagturing nito sa mga isyu sa magkaibang time frame.

Ang agarang pagtaas ng taripa ay gumagambala sa sentiment ng merkado at nakakaapekto sa gastos ng kumpanya; ang matagal na pressure sa cost of living ay maaaring magbago ng boto; ang resulta ng eleksyon ay makakaapekto sa buwis at patakaran ng industriya sa mga susunod na taon.

Magkaugnay ang mga kawing na ito, at bawat isa ay nangangailangan ng bagong ebidensya para makumpirma.

Sa susunod, bukod sa obserbahan mismo ang mga pahayag ukol sa taripa, puwede ring bantayan kung paano tinatanggap ng mga negosyo ang gastos, kung lumalampas sa error range ang survey sa key states, at kung ang mga konkretong policy proposal ay nagiging mga practicable na plano. Sa pagbago ng mga impormasyon, kailangang repasuhin din ang scenario analysis ng BCA.