Francja nie jest Nową Grecją, ale sygnały ostrzegawcze dotyczące finansów są podobne.

⑴ Ostatnie wyzwania polityczne i finansowe Francji wywołały porównania do kryzysu zadłużenia w strefie euro; niektóre wskaźniki rzeczywiście są podobne, jednak kluczowe różnice sprawiają, że zrównanie tej sytuacji z Grecją z 2010 roku jest nieprecyzyjne.⑵ Początek kryzysu greckiego to korekta statystyczna; przez cały czas rynek wątpił w wiarygodność danych, podczas gdy problem Francji to głównie długotrwałe niespełnianie celów fiskalnych — zweryfikowano tam wiarygodność inną drogą.⑶ Obecny wskaźnik zadłużenia Francji jest podobny do Włoch w 2011 roku i Grecji w 2009 roku, a deficyt fiskalny jest szerszy; podstawowy deficyt bliski 3% PKB, zniwelowanie tej luki wymaga konsensusu politycznego, którego Francja nie była w stanie zbudować od lat 70. XX wieku.⑷ W przeciwieństwie do Grecji, rachunek bieżący Francji jest zasadniczo wyrównany, stopa oszczędności gospodarstw domowych wynosi około 18%, a realna stopa procentowa od istniejącego długu jest nadal poniżej wzrostu nominalnego PKB — to problem fiskalny, a nie finansowy.⑸ Strefa euro ma obecnie firewall kryzysowy i mechanizmy ratunkowe, zaprojektowane głównie dla mniejszych gospodarek, ale ogólna odporność na ryzyko jest znacznie większa niż 16 lat temu.⑹ Wniosek: obawy przed nowym kryzysem zadłużenia w strefie euro są przecenione, ale obawy dotyczące niewystarczającej woli politycznej Francji i UE do reform oraz zrównoważonej polityki fiskalnej są uzasadnione.