Naprawa dostaw w rejonie Zatoki Perskiej tłumi geopolityczną premię, a międzynarodowe ceny ropy lekko spadają

Huitong 6 października—— Spadek cen ropy naftowej bezpośrednio obniża wartość dolara oraz rentowność amerykańskich obligacji, przynosząc bezpośrednie korzyści aktywom denominowanym w USD

Wtorek (6 października): Międzynarodowe ceny ropy naftowej nadal spadają, pomimo utrzymujących się napięć geopolitycznych na Morzu Czerwonym i w Zatoce Perskiej, jednak wiele szlaków eksportowych ropy z krajów Zatoki stopniowo powraca do normalnego działania, a strona podażowa przekazuje rynku kolejne pozytywne wiadomości.

Postępy kontrataku armii rządowej Jemenu w porcie Mocha, szybka naprawa saudyjskiego rurociągu wschód-zachód, wzrost produkcji Kuwejtu oraz Irak intensywnie wynajmujący statki do transportu ropy, wspólnie osłabiły wcześniej wyceniane przez rynek ryzyko przerwania dostaw.

Instytucje wskazują, że naprawa podaży to marginalna poprawa, ryzyko powtarzających się konfliktów regionalnych nadal jest wysokie, więc centralny punkt cen ropy pozostaje solidnie wsparty.

W tej rundzie spadków cen, kluczowe nie jest zniknięcie konfliktów geopolitycznych, lecz stopniowe obalenie przez rynek skrajnych oczekiwań na „masowe przerwanie dostaw ropy z Bliskiego Wschodu”, a wcześniej wyceniane ryzyko geopolityczne zostało częściowo skorygowane.

Szybka naprawa saudyjskiego rurociągu wschód-zachód, szlaki eksportowe przez Morze Czerwone powracają do wysokiej przepustowości

Saudyjski minister energetyki Abdulaziz poinformował podczas wydarzenia w Bahrajnie, że obecne przepływy przez saudyjski rurociąg wschód-zachód osiągnęły 5,8 mln baryłek/dzień.

Ten rurociąg przecinający Półwysep Arabski został zmuszony do zatrzymania po ataku dronów z kierunku Iraku 10 września, co wywołało obawy rynku, że kluczowy szlak eksportu omijający cieśninę Ormuz został sparaliżowany.

Jednak Arabia Saudyjska potrzebowała zaledwie pięciu do sześciu dni na naprawę i wznowienie produkcji, obecna skala transportu ropy przez rurociąg stanowi ponad 80% całkowitej przepustowości wynoszącej 7 mln baryłek/dzień, z czego około 4,5 mln baryłek/dzień ropy może być eksportowane bezpośrednio do portu Yanbu nad Morzem Czerwonym.

Rurociąg wschód-zachód to najważniejsza „alternatywa dla cieśniny Ormuz” dla Arabii Saudyjskiej. Gdy żegluga w Zatoce Perskiej jest zakłócona przez konflikty geopolityczne, ten rurociąg może bezpośrednio przesyłać ropę z pól naftowych wschodniej części kraju do portu Yanbu nad Morzem Czerwonym, omijając ryzyko żeglugowe cieśniny Ormuz.

Szybka naprawa rurociągu bezpośrednio łagodzi obawy rynku dotyczące przerwania eksportu saudyjskiej ropy, stając się kluczowym czynnikiem podażowym hamującym wzrost cen ropy.

Marginalna poprawa sytuacji na polu walki w Jemenie, spadek postrzeganego ryzyka dla żeglugi na Morzu Czerwonym

Armia rządowa Jemenu przeprowadziła szeroką kontrofensywę, twierdząc, że odbiła strategiczny port Mocha nad Morzem Czerwonym z rąk wspieranych przez Iran bojowników Huti.

Port Mocha położony jest około 75 km na północ od cieśniny Bab el-Mandab i stanowi kluczowy punkt kontrolny dla żeglugi ropy na Morzu Czerwonym.

Wcześniej bojownicy Huti zajęli Mocha na początku września, co przysporzyło obaw, że Huti całkowicie przejmą kontrolę nad cieśniną Bab el-Mandab, bezpośrednio zagrażając swobodnemu przepływowi tankowców przez Morze Czerwone.

Jednocześnie Arabia Saudyjska, Turcja i Pakistan osiągnęły konsensus dotyczący rozmieszczenia sił i rozpoczęcia działań odstraszających wobec Huti.

Chociaż Huti zaprzeczają utracie portu Mocha, a dwa saudyjskie lotniska, Jizan i Najran, zostały zaatakowane w poniedziałek wieczorem, powodując obrażenia osób, konflikt nie zakończył się;

Jednak postępy armii rządowej wzdłuż linii brzegowej Morza Czerwonego obniżyły skrajne oczekiwania rynkowe na całkowitą blokadę cieśniny Bab el-Mandab, co zredukowało marginalne wycenianie ryzyka w żegludze na Morzu Czerwonym.

Równoległa naprawa zdolności produkcyjnych i transportowych w wielu krajach Zatoki, wzrost przepływów przez cieśninę Ormuz

Poza naprawą saudyjskiego rurociągu, podaż ropy z innych krajów Zatoki również stabilnie rośnie.

Kuwejt poinformował, że krajowa produkcja ropy osiągnęła już 75% poziomu sprzed wybuchu wojny z Iranem; Irak aktywnie wynajmuje więcej tankowców, aby zwiększyć skalę eksportu ropy przez cieśninę Ormuz.

Równoczesna odbudowa zdolności produkcyjnych i żeglugi w wielu krajach sprawia, że ilość ropy wypływającej z Zatoki Perskiej stale rośnie.

Zespół strategów energetycznych ING w najnowszym raporcie wskazał, że sygnały powrotu płynności ropy z Zatoki Perskiej do normy stają się coraz bardziej widoczne, a rynek dokonuje ponownej oceny prawdopodobieństwa przerwania dostaw ropy z Bliskiego Wschodu. Jednak instytucja podkreśla, że obecna naprawa to marginalna poprawa, a nie całkowite wyeliminowanie ryzyka.

Spadek premii ryzyka ≠ zakończenie kryzysu, silne wsparcie dla cen ropy

Obecna korekta cen ropy to w istocie zwrot premii ryzyka, a nie zmiana fundamentów na pro-niedźwiedzie.

Z jednej strony, choć bitwa o port Mocha idzie naprzód, a saudyjski rurociąg został naprawiony, bojownicy Huti wciąż dysponują zdolnością do ataków dalekiego zasięgu, a incydenty ataków na obiekty cywilne w Arabii Saudyjskiej dowodzą, że konflikty regionalne pozostają nieprzewidywalne – każdy nowy atak na infrastrukturę może błyskawicznie podbić ceny ropy.

Z drugiej strony, cieśnina Ormuz, będąca kluczowym globalnym szlakiem ropy, wciąż niesie ryzyka związane z bezpieczeństwem żeglugi.

Według ING, napięcia na rynku mogą się wyraźnie zmniejszyć dopiero po istotnych postępach w rozmowach między USA a Iranem, przy czym ryzyko dalszej eskalacji zawsze jest realne.

Łagodzenie inflacji energetycznej obniża rynkowe stopy procentowe i indeks dolara

Podsumowanie:

Krótko terminowo, odbudowa szlaków eksportowych krajów Zatoki i częściowa poprawa sytuacji na polu walki w Jemenie wspólnie ograniczyły wcześniej nadmiernie wysoką geopolityczną premię ryzyka, co przyniosło niewielką korektę cen ropy na tej fali.

Jednak konflikty geopolityczne na Bliskim Wschodzie są bardzo nieprzewidywalne, a naprawa podaży jest nadal krucha — ceny ropy będą utrzymywały się w wysokim, niestabilnym zakresie.

Z perspektywy transakcyjnej, rynek nadal będzie skupiał się na dwóch głównych kierunkach: po pierwsze, na trwałości i stabilności pracy saudyjskiego rurociągu wschód-zachód i portu Yanbu; po drugie, czy w Jemenie i Zatoce Perskiej pojawią się nowe ataki na infrastrukturę energetyczną.

Jednocześnie ceny ropy mają podwójny wpływ na dolara i amerykańskie obligacje – ich spadek bezpośrednio wzmacnia aktywa denominowane w USD.


(Wykres dzienny kontraktu futures na główną ropę WTI, źródło: EasyHuitong)

Kontrakt futures na główną ropę WTI obecnie wynosi 87,14 USD/baryłka.