Dlaczego ceny miedzi osiągnęły historyczne maksima? Główne spółki wydobywcze odnotowały spadek produkcji w drugim kwartale, podaż się kurczy, a prognozy na cały rok zostały obniżone!

W pierwszej połowie 2026 roku łączna produkcja 49 globalnych przykładowych firm miedziowych wyniosła 8,196 milionów ton, co oznacza spadek o 4,3% rok do roku, czyli redukcję o 371 tysięcy ton; w drugim kwartale spadek rok do roku jeszcze się pogłębił do 4,5%, a ograniczenie podaży nie tylko się nie zatrzymało, lecz wręcz się nasiliło.

Jednocześnie prognoza rocznej produkcji została obniżona netto o 38 tysięcy ton, a tylko 6 z 35 analizowanych firm podniosło nakłady inwestycyjne. W sytuacji, gdy cena miedzi na LME przekroczyła 14 300 dolarów za tonę i wzrosła w tym roku o około 15%, pojawia się pytanie, czy spadek produkcji wśród głównych firm miedziowych ma charakter cykliczny, czy strukturalny oraz jaka jest dalsza przestrzeń do wzrostu ceny miedzi i co może ją napędzać.

Ograniczenie podaży napędzają trzy strukturalne czynniki: "starzenie się kopalni, nieprzewidziane katastrofy, luka pomiędzy starymi a nowymi kopalniami", natomiast po stronie popytu segment centrów danych AI i modernizacja sieci energetycznych przekształcają miedź w surowiec strategiczny. Fundamenty sprzyjają dalszemu wzrostowi ceny miedzi, jednak w krótkim terminie należy uważać na korektę regionalnych niedopasowań po ustaniu gromadzenia zapasów przez USA w związku z taryfami.