Hartnett ng Bank of America: Ang pagtaas ng interes ay naging pinakamalaking positibong salik, ang lohika ng pagtatapos ng bubble sa bond ay kumakalat

Sa nakaraang linggo, muling naging sentro ng pandaigdigang merkado ang mga pagbabago sa interest rate. Ang 10-taong bond yield ng U.S. ay umabot sa 5.36%, habang ang 30-taong bond yield ay tumaas sa pinakamataas mula 2002; ang yield sa 10-taong U.S. Treasury auction ay naitala bilang pinakamataas mula 2000, ngunit ang malapit na rekord na overseas demand ay nagdalang balik ng positibong damdamin. Sa kabilang panig ng Atlantiko, ang pagkakaiba sa pagitan ng French at German bond yield ay lumawak sa 140 basis point, bumalik sa pressure range ng European debt crisis noong 2011 hanggang 2012.

Tinipon ng strategist ng Bank of America na si Michael Hartnett ang kanyang pangunahing pananaw sa pinakabagong Flow Show sa tatlong salita: "Katapusan ng bond bubble." Kasunod nito, lumabas din ang pinaka-kontra-lohikal na konklusyon: Ang pinaka-mainam na kaganapan para sa risk assets bago matapos ang taon ay ang dagdag na interest rate hike ng Fed ngayong Oktubre—isang inisyatibang pag-higpit para pigilan ang patuloy na pagtaas ng long-term yield.

Hindi kontradiksiyon ang lohikang ito. Sa taong ito, umakyat pa rin ng 13.4% ang U.S. stock market, at mataas ang S&P 500, Nasdaq, at global tech index; ngunit bumaba ng 4.4% ang government bonds sa taon, nahuhuli ng 7.2 percentage points sa cash return. Hindi pa natutumba ang stocks ng interest rates dahil hindi pa bumababa ang hard data ng U.S., global earnings expectation, at napakalaking capital expenditure expectation ng cloud giants; ngunit ang bonds ang unang lumikha ng bitak sa mas marurupok na bahagi: Korean brokerages, French government debt, CCC-rated credit bonds.

Ang tunay na panganib ay hindi lang “mataas ang interest rate," kundi kapag mataas na ito, ang fiscal, eleksyon, AI capital expenditure, at capital flows ay kailangang muling reprisyuhan. Kung hindi magdagdag ng rate hike ang Fed, maaaring magpatuloy pa ang pagtaas ng long-end yield; kung magwawagi ang Democrats sa midterm elections, biglang magbabago ang political discount rate ng stocks; kung nasa mahigit 4% pa rin ang cash yield, maaaring hindi pa magmadali ang $8 trilyon na money market funds na pumasok sa stock market.

Ginawang halimbawa ni Hartnett ang South Korea. Sa nakaraang 18 buwan, tumaas ng halos 200 basis points ang yield ng South Korean bonds; ang pinakamalaking retail brokerage ng Korea na Mirae Asset, matapos maging “quadruple stock,” ay bumaba naman ng 65% simula Mayo.

Hindi ibig sabihin nito na pumutok na ang South Korean stock bubble. Sa taong ito, tumaas ng 98.9% ang South Korean stocks, na isa sa pinakamalalakas na performance sa mundo. Ang ipinapakita: kapag biglang tumaas ang capital cost, unang natatamaan ang financial leverage at pinakamaaingay na bahagi ng trading.

Nag-aadjust din ang mga global central banks dito. Mula pa noong 2026, may 54 beses nang nagtaas ng rate hike ang global central banks; ito ang unang beses mula Setyembre 2023 na bumalik sa netong higpit ang global central banks.

Lalo pang pinatotohanan ang paghihiwalay ng asset performance. Sa performance ranking ngayong taon, ang oil price ay tumaas ng 58.5%, U.S. equities ng 13.4%, global equities ng 10.6%; cash return 2.8%, government debt bumaba ng 4.4%, gold bumaba ng 4.8%, at bitcoin bumaba ng 6.7%. Pinakamaramdaman ang “kahihiyan” ng bonds: ang cash ay mas mataas ang kinita kumpara sa government bonds.

Dalawang bahagi ang pangunahing dahilan ng pagtaas ng U.S. rates: malakas pa rin ang growth at tumataas ang uncertainty. May epekto din ang supply, commodities, at fiscal concern, pero hindi ito ang pinaka-katwiran.

Nagbago ang pangunahing bagay pagkatapos ng Jackson Hole. Dati, may anchor pa ang merkado: sapat na ang restrictive policy, at maaaring bumalik ang rate sa mga 3%. Ayon sa mga rate strategist ng BofA, matapos maputol ang “anchor line” na iyon, magpapatuloy ang pagtaas ng yield hanggang bumaba ang data o may mangyaring hindi maganda sa merkado. Hindi pabor ang kanilang konklusyon sa mga naghihintay ng peak: “Nakikita naming hindi pa sapat ang dalawang kundisyon. Anumang dovish na pagkontrol ng Fed sa short-end, lalo lamang magtutulak ng rate pressure sa long-end.”

Nitong pagkakataon na ito, ang pagtaas sa 10-taong U.S. Treasury mula huling bahagi ng Setyembre ay pangunahing galing sa term premium, hindi sa repricing ng Fed fund rate path. Mas pinalala nito ang problema.

Dito nagmula ang tila kakaibang pananaw: ang Fed ay kailangang magtaas ng rate, o harapin ang tuloy-tuloy na pag-akyat ng bond yield. Ayon sa FOMC minutes ng Setyembre, 19 na official ang sumusuporta sa rate hike at karamihan ay naniniwalang dapat magtaas ulit bago matapos ang taon. Pero 17% lang ang inaasahang chance ng market para sa rate hike sa Oktubre 28 meeting, at 81% naman para sa Disyembre 9. Naniniwala ang BofA rate strategists na mali ang market pricing at naghanda na sila ng kaukulang trading position (pay October FOMC OIS). Simple ang binanggit nila: “Kung nanatiling malakas ang U.S. data, pipiliin ng Fed na magtaas ng rate o tiisin ang steepening ng bond yield. Kung matakot sila sa steepening, magtataas sila ng rate.”

Hindi nakasalalay sa “rate hike = benefit sa stocks” ang bullish logic dito, kundi: Kung gagamitin ng Fed ang October hike bilang pagpapakita ng commitment laban sa inflation at term premium, maaaring tumigil na ang market sa pangambang baka umabot ng 6% ang 10-year yield, kaya mababawasan ang pressure sa equities.

Ikalawang bahagi ng rate hike concern ay kung sino ang magpapasan ng mas mataas na interes. Pinunto ng Chief Global Economist ng BofA na si Claudio Irigoyen na “pinapakita ng rate shock ang hindi na sustainable na fiscal policy ng developed economies,” na U.S. at France ang nangunguna, habang Japan at UK ay kasunod.

Nasa time inconsistency ang ugat ng problema ayon sa mga ekonomista. Sa nakaraang 20 taon, tumaas ng mga 60 percentage points ang U.S. debt/GDP, 50 points naman sa France, karamihan sa zero-interest era. Ginamit ang mga utang na ito para sa permanenteng gastos at tax cut. Normalized na ang financing cost ngayon, ngunit walang political support para magbawas ng gastos o magtaas ng buwis. Parehong nasa mga 120% ang public debt/GDP ng dalawang bansa, basic deficit parehong lagpas 2.5% ng GDP; overall US deficit ay mga 6% ng GDP, France 5%, mas mataas ang US dahil mas mabigat ang interest burden.

Pinakamalinaw ang crack sa France. Ayon sa ulat ng The Wall Street Journal, ang spread ng French-German bond ay bumalik sa 140 basis points, pinakamabilis na pagtaas sa French sovereign spread sa loob ng hindi bababa sa 20 taon, mas mabilis pa kaysa noong 2011. Walang pasensiya ang market sa fiscal ng France: mula pandemic peak, bumaba ng 11 points ang average debt/GDP ng developed countries, pero hindi bumaba sa France; ang French private non-financial debt ay 214% ng GDP, US ay 140%; median net income ng French retirees halos kapantay ng mga nagtatrabaho; simula 1974, di pa nagkaroon ng basic budget surplus ang France.

Ayon sa The Wall Street Journal, nagbabalak na ang Paris na magdagdag ng short-term bond issuance. Komento ng Rabobank dito: “Isa ito sa mga pinakabagong ebidensya ng developed market na umaakto na parang emerging market.” Taya ng BofA Europe credit strategist na si Barnaby Martin: Ang French-German spread ay maglalaro sa pagitan ng 100 at 150 basis points. Kung mabilis itong lumapit sa itaas, mas tataas ang tsansa ng short-term bond issuance, verbal intervention ng ECB, maging paggamit ng TPI tool.

May epekto ang mataas na interest rate, hindi lang lang sa pinaka-core na asset ng merkado.

Walang klarong pagbaba ang U.S. hard data, pati ang global future earnings. Mas mahalaga pa, pataas pa rin ang expected capital expenditure ng mega cloud vendors, at umaakyat pa rin ang consensus forecast hanggang 2027. Hangga’t hawak pa rin ng AI capex ang physical demand, may rason pa ring umakyat ang yield. Ayon kay Barnaby Martin ng BofA: ang sandaling bumaba ang US macro data, doon pa lang tatama ang volatility ng rate at balik-green light ang credit market.

Nagpapakita na ng pressure sa margins ang credit market. Sa paglapad ng high yield bond spreads noong Setyembre, hindi bababa sa 30% ang naipapaliwanag ng mas mataas na refinancing cost o inaasahang loss, ang iba pa ay mas dahil sa volatility premium ng rate. Umabot na sa 1,200 basis points ang CCC spread, pinakamataas mula 2022.

Hindi rin matibay ang stocks sa loob. Ang BofA Bull & Bear Indicator ay bumaba mula 8.8 sa 8.1, at dalawang linggo bago ito ay 9.3; nasa “sell” zone pa rin. Ayon sa global breadth rule, net 50% ng global stock index ang oversold—sabay na mas mababa sa 50-day at 200-day moving average; pero ang reverse buy signal ay net 88%—maliban na lang kung mag-reverse agad ang US, Korea na puro tech, di agad mararating itong threshold.

Malinaw ang signal mula sa fund flow data.

Hanggang play ng miyerkules na iyon, $166.4 bilyon ang pumasok sa cash, pinakamalaki mula Abril 2020; $33.8 bilyon sa bonds, $12.4 bilyon sa stocks, $2 bilyon sa gold, at $600 milyon naman ang lumabas sa crypto assets. Ang $118 bilyong cash na lumabas noong nakaraang linggo dahil sa quarter-end ay hindi lang bumalik, kundi lumampas pa.

Detalyado, $16.2 bilyon ang pumasok sa Treasuries, pinakamalaki mula Abril 2025; $10.3 bilyon sa investment grade bonds; $2.4 bilyon sa bank loans, pinakamalaki mula Pebrero 2025, naging hedging tool na ang floating rate products. Tech stocks may $3.5 bilyon na inflow pa rin, habang $3 bilyon ang lumabas sa financial stocks, pinakamalaki mula Marso 2023.

Umakyat na sa halos $8 trilyon ang money market funds, $5 trilyon lang ito noong 2023. Sa 4.2% na T-bill yield, may mga $330 bilyong interest income ang pera kada taon.

Mas tuwiran ang pahiwatig ni Hartnett sa funding: “Kung walang rate cut, di bababa ang cash.” Kasaysayan, malakihang pagpasok ng off-market cash sa stocks ay karaniwang nangyayari pagkatapos ng malaking monetary loosening, gaya ng QE 2009, QE4 noong 2020, o tuloy-tuloy na rate cut ng Fed. Hindi ito ang kondisyon ngayon.

Ang U.S. midterm election sa Nobyembre 3 ang pinaka-malamang magdulot ng 10% class na volatility sa stocks sa susunod na mga buwan.

Sa Polymarket, may 64% chance na walisin ng Democrats ang dalawang kapulungan, 49% pa lang noong Setyembre; 28% na Republican ang Senado, Democrats ang House; 9% lang ang chance na Republican sweep. Nasa 38% si Trump sa polls, 34% sa economic issue, 27% sa inflation issue.

Ang hindi komportable sa market: ang event na may pinakamataas na probability ay iyong pinaka-risk-averse na scenario.

Sa scenario na walisin ng Democrats ang dalawang kapulungan, maaaring bumagsak ng higit 10% ang stocks, bababa ang USD at bond yields, mangunguna ang international stocks sa U.S.; pwedeng manguna ang Europe sa Asia. Angas ng taxes at regulation, negatibo sa EPS. Higit pa rito, bababa ang political capital ng Trump administration para sa resource monopolization at corporate alignment.

Sa Republicang Senado, Democratic House—“divided government = Goldilocks” risk path, maaaring tumaas ng higit 5% ang stocks. Kung Republican sweep, may pinakamalaking upside surprise, stocks posibleng tumaas ng mahigit 10%, tuloy ang AI trading hangang 2027 bubble.

Ang pinakapinapansing state ay Texas. Ayon sa survey, 48% lang ang lamang ni incumbent Republican Governor Greg Abbott laban sa 46% ng Democrat challenger Hinojosa. Focus din ang Texas sa AI data center approvals at power stress, at ang tensiyon sa “affordability” at AI capital expenditure ay muling magiging sentro ng boto.

Negatibo ang U.S. political risk, pero tuloy ang right-turn logic sa ibang bansa.

Nanalo si Bolsonaro sa unang round ng eleksyon sa Brazil, at ang second round ay sa Oktubre 25. Sa 20 bansa sa Latin America, 11 na—mahigit 420 milyon katao—ang nasa ilalim ng rightist leaders; pitong bansa lang at 60 milyon katao ito bago mag-election cycle na ito. Direkta ang market response: naabot ng Brazilian stock market ang historical high, 10-year yield bumagsak agad ng 124 basis points sa isang araw.

Ang MSCI Latin America Index ay 35% pa sa ilalim ng historical high, kaya ito ang dahilan kung bakit kabilang ang Latin America sa global rotation bull market sequence: unang kalahati ng 2025—Europe, huling kalahati ng 2025 hanggang unang kalahati ng 2026—Japan at Emerging Asia, ngayon—Latin America at broader emerging market.

May kaparehong political variable sa Europe. Italy at Germany ay nagpapakita na rin ng right-turn, nangunguna si Le Pen sa 2027 French presidential polls. Itinakda nang mas maaga ni Spanish PM Sánchez ang eleksyon sa Nobyembre 29, survey ay nagpapakitang nangunguna ang center-right—tinukoy ni Hartnett ito bilang “isang underestimated Europe bond positive event.”

Sa ganitong framework, short-term positioning ay towards risk-off bago mag midterm. Tatlong clue ang sumusuporta dito: global central banks muling naging net tight, financial conditions humihigpit, at may early warning ng credit event—AUD/JPY rate, risk parity strategy, pati Oracle, SoftBank credit default swaps.

Hindi na angkop mag-chase ng high sa tech stocks dahil overloaded na ang investors; MAGS vs SOX posibleng manatiling superior, may contrarian attraction ang China tech. Sa bonds, maagang pumuwesto para sa peak yield trade: 30-year U.S. Treasury, small caps, REITs, Hong Kong property. Malawakang pananatili sa gold, commodities, at emerging markets.

Ilan sa mga price level ay mas mahalaga kaysa macro slogan: 10-year U.S. Treasury sa 6%, ang susi para sa bond buying; French-German spread sa 150bp, kapag malapit dito, tataas ang probability ng policy support; global breadth net oversold sa 88% bago mag-trigger ng strong reverse buy signal; Bull & Bear Indicator sa ilalim ng 8, mas malapit sa easing risk range kaysa kasalukuyang 8.1; 5.618% na auction yield ng 30-year U.S. Treasury, ito ang pwedeng gawing basehan ng maagang pag-puwesto sa long duration bonds.

Puno rin ang calendar: Oktubre 25 Brazil second round, Oktubre 28 FOMC, Nobyembre 3 U.S. midterm, Nobyembre 18 Shenzhen APEC, Nobyembre 29 Spanish election, Disyembre 9 FOMC, Disyembre 14 Miami G20.

Nagbigay ng buod si Hartnett: "Karamihan ng investors, naghihintay sa 6% 10-year yield bago bumili ng U.S. Treasury, pero maagang kaming pumuwesto sa 'peak yield' trade." Kung mag-rate hike ang Fed sa Oktubre at mapigil ang long-end, maaaring makahinga ng maluwag ang risk assets; kung magwagi ng malaki ang Democrats sa midterm, kailangan muling i-repriso ang U.S. equities; kung magpatuloy ang yield hike at walang bagsak sa data, magpapatuloy ang logic ng bond end bubble sa pinakamahihinang bahagi ng merkado.