Muling binanggit ni Besent ang lumang paksa ng "pagbawas ng utang", puna ng mga tao sa merkado: Ang bisyon ay hindi isang plano

Muling ipinahayag kamakailan ng Kalihim ng Pananalapi ng Estados Unidos na si Bessent ang suporta sa patakaran sa pananalapi ng administrasyon ni Trump, na nagsasabing ang sabayang pagpigil sa paggastos at paglago ng ekonomiya ay makababawas sa debt-to-GDP ratio. Ngunit karamihan sa mga strategist sa merkado at mga independenteng ekonomista ay naniniwalang isa lamang itong panibagong pahayag at hindi nito kayang baguhin ang pangunahing direksyon ng pananalapi ng Estados Unidos.

Noong gabi ng Oktubre 5, Lunes, oras sa Silangan ng Estados Unidos, sinabi ni Bessent na matapos mamanahin ang “isang malaking tambak ng utang” mula sa administrasyon ni Biden, tinutugunan ito ngayon ng administrasyon ni Trump sa pamamagitan ng “pagpipigil sa paggastos at pagbibigay-diin sa paglago ng ekonomiya”, at binanggit na ang tuloy-tuloy na paglago ng GDP ng mahigit 3% ay makatutulong upang baligtarin ang ratio ng utang sa GDP. Idinagdag pa niya na matapos ang isang beses na pagbabayad ng $180 bilyong refund, muling bumalik sa mas mataas na antas ang kita mula sa taripa.

Sa araw din na nagbigay ng pahayag si Bessent, nitong Lunes ng hapon sa US stock market, ang ani ng benchmark na 10-taong Treasury bond ng US ay halos umabot sa 5.35%, na muling nagtala ng pinakamataas na antas sa loob ng labing-apat na taon simula noong Huwebes ng nakaraang linggo. Mga strategist ng Brown Brothers Harriman na sina Elias Haddad at iba pa ang nagsabi nang direkta, layon ng hakbang ni Bessent na pahupain ang mataas na long-term yields sa pamamagitan lang ng retorika.

Noong nakaraang Sabado, sa panayam ng isang US media, malaki ang ipinagbago sa matatag na tono ni Bessent, inamin niyang “hindi ko kayang kontrolin ang debt market,” at iniuugnay ang kamakailang pag-akyat ng yield sa epekto ng tensyon sa Iran na nagtulak pataas sa global oil prices, imbes na isisi sa pangmatagalang isyu ng pananalapi ng Amerika. Malayo ito sa kanyang matunog na pahayag noong Setyembre na siya raw ang “dealer” at inanyayahan pa ang mga investor sa debt market na “pustahan sa kanya.”

Ang pangunahing pananaw ng pahayag ni Bessent nitong Lunes ay natural na mababawasan ang utang bilang bahagi ng GDP kung tuluy-tuloy ang mabilis na paglago ng ekonomiya. Gayunman, binigyang-diin ng mga media na hindi sumusuporta ang datos sa ganitong lohika.

Tinatayang ng mga ekonomista na ang depisit sa pananalapi ng Amerika ngayong taon ay humigit-kumulang 6% ng GDP—isang mataas na antas sa kasaysayan kahit sa panahon ng mababang unemployment at matatag na paglago ng ekonomiya. Ang GDP growth rate noong 2023 ay halos umabot sa 3%, at sumampa rin sa antas na ito noong 2024, subalit parehong mahigit 6% ang depisit sa dalawang taon.

Ipinunto ni Marc Goldwein, senior policy director ng Committee for a Responsible Federal Budget, isang non-partisan na institusyon, na upang maibaba ang depisit sa 3% ng GDP na siyang target ni Bessent, dapat umabot sa 4.5% ang paglago ng ekonomiya ng Amerika. “Hindi natin matatakasan ang problema ng depisit sa pananalapi sa pamamagitan lang ng paglago ng ekonomiya—hindi dahil imposible sa matematika, kundi dahil hindi ito realistiko.”

Sinabi na ng Congressional Budget Office (CBO) nitong Pebrero na ang utang ng Estados Unidos bilang bahagi ng GDP ay lalampas sa all-time high na 106% na tala noong 1946 pagsapit ng 2030, at papasok sa hindi pa nararanasang antas.

Lalong pinatitingkad ang agarang problema ng utang ng patuloy na pagtaas ng gastos sa paghiram.

Sa kasalukuyan, ang yield ng 5 hanggang 30 taong Treasury bonds ng Estados Unidos ay lagpas 5%, at pati na ang yields ng short-term Treasury bills na babayaran sa loob ng isang taon ay higit 4%, pawang mas mataas kaysa average coupon yield na 3.48% para sa outstanding US Treasuries hanggang katapusan ng Agosto ngayong taon.

Ibig sabihin, habang ang mga lumang utang na mababa ang interes ay napapalitan ng bago, lalo pang tataas ang gastos ng gobyerno sa pagbabayad ng utang. Sa unang 11 buwan ng fiscal year 2026, umabot na sa $1 trilyon ang netong gastos ng Amerika sa interes.

Ayon kay Rodrigo Catril, strategist ng National Australia Bank, ang pagtaas ng yields ng US long-term bonds ay bahagi ring salamin ng pag-aalala ng merkado sa “pagwawaldas” sa pananalapi, “Malaki ang maitutulong ng mas mabilis at patuloy na paglago ng ekonomiya, pero hindi ito sagot sa problema.”

Binanggit din ng mga strategist na may pundamental na balakid sa mga pangakong pagtitipid ni Bessent: nasa Kongreso ang kapangyarihan sa pananalaping patakaran, hindi sa Treasury Department.

Sabi ni Catril, “Kailangang magkaisa ang dalawang partido para magbawas ng depisit, malinaw namang mahirap mag-areglo ngayon.”

Noong Setyembre, nagbadyang maaaring itulak ng Republican party ang fiscal consolidation plan matapos ang midterm elections ng Estados Unidos sa Nobyembre 3, at sinabing kasalukuyang gumagawa ng komprehensibong proposal kasama si Russ Vought ng White House Budget, pero wala pang anuman na detalye ang inilalathala hanggang ngayon.

Martin ni Gareth Berry ng Macquarie na “Ang pagpapahayag ng vision ay hindi nangangahulugang may konkretong plano na.”

Bukod sa mga pahayag ni Bessent, malapit ring tutukan ng merkado ang isang mahalagang susunod na kaganapan.

Iaanunsyo ng Treasury Department ng Amerika sa Nobyembre 4 ang quarterly refinancing statement. Ito ang unang quarterly refinancing statement nito matapos ang malaking pagtaas sa buyback ng US long-term bonds noong kalagitnaan ng Agosto—tinawag ni Bessent na “Treasury twist.”

Dahil sa patuloy na mataas na gastos sa paghiram ng pondo gamit ang long-term bonds, inaasahan ng mga investor at strategist na ang Treasury ay maaaring magbigay ng senyales ng pagbawas ng supply ng long-term bonds.

Noong nakaraang refinancing statement, pinili ng Treasury Department na bahagyang baguhin ang pananalita nila ukol sa issuance ng coupon bonds at floating rate notes, mula sa “pagdaragdag” tungo sa “pagbabago,” upang magbukas ng espasyo sa posibleng pagbawas ng dami ng bonds na ilalabas sa hinaharap.