Mula sa pagliligtas sa Credit Suisse hanggang sa pagsasaalang-alang ng cross-border merger: UBS (UBS.US) ay nahaharap sa "kapital na siege", susunod na hakbang ba ay pakikipagsanib-puwersa sa Wall Street?

Nag-ulat ang Filipino ng Balitang Pananalapi na nakuha ng APP, ang pandaigdigang higante ng pananalapi na UBS na nakabase sa Switzerland ay kasalukuyang may alitan sa mga regulator ng Switzerland hinggil sa kapital, na pinalalawak mula sa isyu ng pagbabalik sa mga shareholder papunta sa mga opsyon sa strategic na nakatuon sa cross-border merger, estruktura ng kumpanya, at maging sa lokasyon ng punong-tanggapan. Kasabay ng pagpapahayag ng ilang pangunahing komersyal na bangko sa Wall Street ng kanilang interes sa potensyal na pagsasanib o iba pang uri ng pakikipag-ugnayan sa UBS, ang presyo ng UBS sa European equities trading at US ADR (UBS.US) ay parehong malaki ang itinaas nitong nakaraang Biyernes.

Tinutukoy ng Filipino na Balitang Pananalapi na noong Biyernes, ayon sa isa sa mga source, hindi bababa sa walong bangko ang nagpahayag ng interes sa isang potensyal na deal sa UBS. Nauna nang iniulat ng news outlet na Semafor na muling tinatalakay ng mga executive ng UBS ang mga plano para mabawasan ang regulatory impact ng Switzerland, na kabilang dito ang pagkokonsidera ng partnership sa mga dayuhang financial institutions. Habang pinagtibay ng upper house ng Swiss parliament ang mahigpit na capital requirement, ang pakikipag-ugnayan ng mga dayuhang bangko ay nagdadagdag pa ng mga strategic options para sa UBS, ngunit sa kasalukuyang antas, ang mga detalye ay nanatiling nasa phase pa lamang ng intensyon at proposal, at hindi pa ito maituturing na pormal na negosasyon sa merger o naitatakdang kasunduan.

Ang pundasyon ng alitan sa pagitan ng gobyernong Swiss at ng UBS ay umiikot sa tanong kung gaano karaming shareholder capital ang dapat suportahan sa overseas operations ng UBS. Noong Setyembre 23, inaprobahan ng upper house ang panukalang ang UBS ay dapat gumamit ng Common Equity Tier 1 capital (CET1) na sumasakop sa 90% ng book value ng shareholding investments ng Swiss parent company sa mga foreign subsidiaries; hindi nito sinasabing ang capital adequacy ratio ng mga foreign subsidiaries ay dapat umabot sa 90%. Ayon sa kalkulasyon ng UBS, ang nasabing panukala ay magdadagdag ng humigit-kumulang $16 bilyon sa parent CET1 requirement, kasama ang karagdagang $2 bilyon mula sa iba pang regulatory measures ngayong taon, kumakatawan ito sa kabuuang $18 bilyong dagdag pa. Ang tinutukoy dito ay karagdagang capital requirement lamang, hindi ito direktang ibig sabihin ay $18 bilyong pagkatalo, multa, o agarang kinakailangang pagpopondo. Kailangan pa ng naturang batas na dumaan sa lower house at iba pang legislative na proseso.

Ipinapakita rin ng sariling operasyon ng UBS na ang pagtutunggali ay pangunahing umiikot sa bisa ng kapital at sa potensyal na balik nito sa hinaharap. Sa ikalawang quarter, nagtala ang UBS Group ng $2.8 bilyong net profit, may CET1 capital adequacy ratio na 14.4%, at inanunsyo ang pagpapatuloy ng buyback program na nagkakahalaga ng $3 bilyon na target na makumpleto sa pinakahuli ay pagdating ng Q2 ng 2027. Gayunpaman, nilinaw ng UBS na ang laki at oras ng buyback ay nakadepende pa rin sa performance ng operasyon, antas ng kapital, at sa legislative progress hinggil sa capital requirements para sa foreign subsidiaries.

Ang pokus na dapat muling suriin ng mga mamumuhunan ay— gaano kalaki ang paglago ng operating profit na maaaring ipamahagi bilang capital, at sa anong lawak magagamit ang mga kapital na ito para suportahan ang buyback, dibidendo, at expansion ng negosyo. Ang tunay na makabuluhang catalyst para sa pamumuhunan ay ang mga pinal na capital rules, implementable na restructuring proposals, at aktwal na epekto ng mga ito sa buyback at capital return rate.

Ang Alitan sa Capital Rules ay Lumalawak Hinggil sa Cross-border Mergers

Ayon sa mga balitang Swiss, kasabay ng pagharap ng pinakamalaking commercial bank ng Switzerland, ang UBS Group, sa pressure mula sa mas mahigpit na capital requirements, kabilang ang ilang mga Wall Street giants, ilan sa malalaking international banks ay nakipag-ugnayan na ukol sa potensyal na pagsasanib o iba pang uri ng partnership sa UBS. Ayon sa mga source, hindi bababa sa walong bangko ang pumukaw ng interes sa potensyal na deal sa UBS.

Ilang araw bago ang pagpapahayag ng interes ng mga bangko, sinuportahan ng upper house ng Swiss parliament ang mas mahigpit na capital rules para sa UBS. Taya ng UBS, ang hinihinging requirements ay maaring magpwersa dito na magtabi pa ng karagdagan pang halos $18 bilyong kapital.

Ang mga ulat na ito ay nagbibigay ng panibagong strategikong dimensyon sa alitan sa pagitan ng UBS at mga regulator ng Switzerland. Ang pagsasanib sa dayuhang bangko, pagbabago ng corporate structure, o relokasyon ng headquarters ay posibleng magpabawas sa epekto ng mas istriktong regulasyon ng Swiss, ngunit anumang malaking transaksyon ay magdadala ng matinding regulatory, political, at implementation risks. Ang agarang usapin sa mga shareholder ay kung makakahanap ang UBS ng paraan na limitahan ang dagdag na kapital na pasanin nang hindi naapektuhan ang returns at hindi naistorbo ang wealth management business nito.

Naunang nagbabala si Chairman Colm Kelleher ng UBS, bago ang botohan sa parliament, na kung labis na higpitan ang mga bagong capital requirements, maaaring pag-isipan ng bangko na ilipat ang headquarters nito mula Switzerland.

Noong nakaraang Biyernes, iniulat ng Semafor na muling tinatalakay ng mga opisyal ng UBS ang mga opsyon upang mabawasan ang regulatory impact sa Switzerland, na nagpataas pa ng mga haka-haka ukol sa pagsasanib. Ayon sa kanilang sources, ang pakikipagsanib sa mga dayuhang financial institution ay isa sa mga tinatalakay na opsyon.

Ang bahaging ito ng alitan ay may ugat sa tugon ng Switzerland sa pagbagsak ng Credit Suisse noong 2023. Noong panahong iyon, binili ng UBS ang Credit Suisse sa ilalim ng government-backed rescue deal. Pagkatapos nito, patuloy na pinaghuhusayan ng mga Swiss policymaker na palakasin ang mga safeguard, upang maiwasan ang panganib na dulot ng isang bangko na masyadong malaki kumpara sa ekonomiya ng bansa.

Pinabulaanan ni Swiss Finance Minister Karin Keller-Sutter ang mga spekulasyon na lilipat ang UBS ng headquarters mula Switzerland. Sinabi niya noong weekend na posibleng mas mataas pa ang gastos ng relocation kaysa sa pagsunod sa mga panukalang bagong capital requirements, at maaari itong humarap sa seryosong legal complexities.

Ang ulat ukol sa mga dayuhang bangkong interesado ay hindi nangangahulugan na pumasok na ang UBS sa pormal na merger talks o nagdesisyon nang ituloy ang transaksyon. Gayunpaman, binibigyang-diin nito ang isang posibilidad: ang alitan hinggil sa capital rules ay posibleng magdala ng malalaking pagbabago sa corporate structure ng UBS, o baguhin ang ugnayan nito sa Switzerland.

Ang “Capital Wall” ng UBS: Bakit Maaaring Maging Trigger ang Regulatory Difference sa Mergers and Acquisitions?

Sa kalakaran ng banking capital structure, kung magka-problema sa value ang overseas subsidiaries, maaapektuhan ang value ng shareholding investments ng parent bank; kung ang parent bank ay gumamit ng utang para tustusan ang mga investment na ito, maaari ring mabawasan ang capital buffer ng parent dahil sa mga pagkalugi.

Nais ng gobyerno ng Switzerland na pataasin ang equity capital support ratio para ang mga bangko ay may mas malaking kalayaan na ibenta ang overseas assets at ayusin ang kanilang sarili kapag may krisis, at bawasan ang posibilidad na umasa ulit sa government bailout. Mas importante sa regulator ang assurance na kayang absorb-in ng mga bangko ang krisis, habang sa management ng UBS mahalaga ang capital return at global competitiveness sa normal operations. Ang ugat ng debate ay kung paano hahatiin ang gastos sa pagitan ng financial stability at capital efficiency.

Mula sa pananaw ng investment analysis, ang situwasyong ito’y maaaring ilarawan bilang isang “capital wall”: patuloy pa ring kumikita ang negosyo, ngunit ang karagdagang kapital na kailangan ay maaaring pumigil sa return on equity at sa allocation ng pondo. Hindi kailangan ang capital ay idle cash lamang sa account, at hindi rin agad-agad nagiging gastos sa kita kapag nadagdagan. Ang pinakaepekto nito ay makikita sa structure ng financing at opportunity cost ng pondo ng shareholder. Kapag pareho ang kita at ibang kondisyon, ang mas malaking equity capital base ay magpapababa ng return on equity, at kahit ang akumulasyon ng kapital ay maaring maglimitahan ang buyback. Dito pumapasok ang logic ng monumental mergers— ang parehong wealth management clients, income mula sa fees, at global network ng business ay maaaring may iba’t ibang capital efficiency at valuation depende sa regulatory framework. Gayunpaman, maaaring bumaba rin ang risk at financing cost kapag mas robust ang capital, kaya’t ang pangkalahatang value ay kailangang timbangin.

Kung maghahatid ng rerating ang cross-border merger, nakabase ito kung sapat ba ang matitipid sa long-term capital cost, synergy sa negosyo, at pag-angat ng distributable profit para matakpan ang premium sa deal, gastos ng integration, panganib ng pagkawala ng kliyente, at bagong regulasyon. Hindi sapat na baguhin lang ang headquarters address upang tanggalin ang regulatory responsibility sa domestic business, at hindi rin ibig sabihin ay tatanggapin agad ng foreign regulators ang mas malaking banking group. Ayon kay Swiss Finance Minister Karin Keller-Sutter, mas mahal pa ang relocation kaysa sa pagsunod sa bagong capital requirements, at may mga mahihirap na legal na usapin itong kaakibat.