Pinagpaplanuhan ng Hollywood ang “pagbabalik ng produksiyon ng pelikula”! Ang “soft landing” ng ekonomiya ng Amerika ay inaasahang magdadala ng $249.1 bilyong blueprint ng insentibo para sa industriya ng pelikula

Nabatid ng aplikasyong Zhihui Finance APP na kamakailan lamang ay inilabas ang maraming datos sa ekonomiya na nagpapakita na ang ekonomiya ng Estados Unidos ay patuloy na aktibong lumalago, at ang datos sa trabaho ay nananatiling nag-iiwan ng posibilidad na ang ekonomiya ng US ay makakaranas ng tinutukoy ng pangulong Trump at ng Federal Reserve na "malumanay na paglapag" o soft landing. Ang totoong GDP ay inaasahang lalaki ng 1.5% year-on-year sa pangalawang quarter ng 2026; noong Agosto, tumaas ang non-farm employment ng 162,000 katao at ang unemployment rate ay nanatili sa 4.1%. Ipinapakita ng mga numerong ito na may resiliencia o tibay pa rin ang ekonomiya, subalit ang pagbuti ng employment sa loob lamang ng isang buwan ay hindi sapat upang matiyak ang patuloy na malakas na trend: ang nirebisang non-farm employment para Hunyo at Hulyo ay tumaas lamang ng 31,000 at 21,000 katao, dahilan kung bakit sa pananaw ng ilang ekonomista, hindi pa maaring ideklara na natapos na ang proseso ng malumanay na paglapag ng ekonomiya.

Sa ganitong konteksto, ang panukalang government film at television incentive scheme na iniharap ng Motion Picture Association of America ay nakatuon sa pag-akit ng produksiyon pabalik sa bansa, upang dagdagan ang trabaho at kita ng espesipikong industriya at ng supply chain nito. Ang hakbang na ito ay maaring magdala ng $249 bilyong (USD) tulong sa ekonomiya ng Amerika at lalong magpatibay ng inaasahang trajectory ng “malumanay na paglapag” ng ekonomiya ng bansa.

$249.1 bilyong tulong para sa malumanay na paglapag ng Amerika?

Ang paggastos ng mga konsyumer ay nananatiling mahalagang suporta ng ekonomiya ng Amerika, na bumubuo ng halos 70% ng GDP, at sa pangalawang quarter ng 2026 ay aabot ito sa 68.0%. Sa kasalukuyan, patuloy sa pagmamalas ng tibay ang paglago ng consumer spending, kung saan tumaas ng 0.4% month-on-month ang totoong disposable income noong Hulyo, ngunit nanatiling halos walang galaw ang totoong personal consumption expenditure; samantala, ang kabuuan at core personal consumption expenditure price index ay tumaas ng 3.7% at 3.3% year-on-year. Samakatuwid, ang paglago ng kita ay sapat pa ring sumuporta sa buying power, ngunit kailangan pang obserbahan kung magpapatuloy ang pagbaba ng inflation at lakas ng konsumo.

Kung magdadala ng bagong empleyo, pag-upa ng kagamitan, pati na tuluyan at catering procurement ang mga project mula sa industriya ng pelikula at TV, maaaring makaapekto ito sa lokal na konsumo sa pamamagitan ng sahod at kita ng mga supplier, na siyang direktang koneksyon sa pagitan ng industrial incentives at konsumo sa isang economia na hinihimok ng konsyumer.

Ang Motion Picture Association of America (MPA) ay nag-atas sa consulting firm na Olsberg SPI ng pag-aaral na pinamagatang “The Economic Impact of Proposed US Federal Screen Production Incentives” upang lubos na suriin ang epekto sa ekonomiya ng iminungkahing federal screen production tax credit. Kinukumpara sa pag-aaral ang “may incentives” laban sa “walang incentives,” at sa ilalim ng assumption na ang mga tax incentive ay aakit ng mas maraming production activity pabalik sa Amerika, tinatantiya kung paano makakaapekto ang karagdagang production expenditure sa business ng suppliers, employment, labor income, at karagdagang epekto dahil sa konsumo ng mga kaugnay na tao. Ito rin ang konkretong ugnayan ng mga insentibo sa industriya ng pelikula at TV, trabaho, at konsumo.

Ang lohika ng pag-aaral na ito ay baguhin ang gastos ng production base sa tax credit, at pagkaraan ay kalkulahin ang epekto ng karagdagang gastusin sa buong supply chain. Gumamit ang ulat ng assumption ng 20% transferable tax credit, na ang kwalipikadong gastos ay limitado lamang sa sahod ng mga residenteng Amerikano, at nagtatakda ng ekstrang incentives; ito ang dahilan kung bakit itinuturing ng industriya na ang incentive na ito ay isang tool upang makipagkumpetensya sa United Kingdom at Australia sa production projects. Tinatantiya ng pag-aaral na mula 2027 hanggang 2035, magkakaroon ng karagdagang $125.3 bilyon na production expenditure, at sa pamamagitan ng direktang production activity, business ng suppliers, at karagdagang labor income at consumption, magkakaroon ng $249.1 bilyon na cumulative added value contribution, kasama na ang $133.1 bilyong labor income. Lininaw rin ng institusyon ng pananaliksik na ang 143,500 na trabaho ay tumutukoy sa average na taunan, full-time equivalent positions na nilikha at sinuportahan.

Ang $249.1 bilyon ay sumasaklaw sa siyam na taon mula 2027 hanggang 2035, o katumbas ng average na $27.68 bilyon kada taon, at ang average na ito ay hindi nangangahulugang pantay-pantay ang kontribusyon kada taon base sa hypothesis ng pag-aaral; bilang karagdagang sanggunian, noong ikalawang quarter ng 2026, ang nominal GDP ng US ay umabot sa taunang bilang na $32.49 trilyon. Bukod dito, ginamit sa pag-aaral ang scenario assumption na tataas sa 65% ang bahagi ng US sa global production expenditure, kaya ang huling resulta para sa ekonomiya ng US ay nakasalalay kung totoong makakamit ng production reshoring ang inaasahan at kung madadala ang benepisyo sa mas malawak na bahagi ng ekonomiya. Ipinapakita ng ulat ang potensyal na kontribusyon ng pagpapalawak ng mga aktibidad ng industriya, ngunit hindi nito tinatantiya ang probability ng soft landing, at hindi ito maaaring gamitin bilang patunay na natapos na ang soft landing ng kasalukuyang ekonomiya.

Hollywood nagpaplanong ibalik ang produksiyon sa Amerika

Ayon sa pag-aaral na sinusuportahan ng malalaking Hollywood studios, ang production incentives ay maaring magdala ng $249 bilyong benepisyo sa ekonomiya ng US.

Ngunit gaya ng nabanggit, ang tunay na macroeconomic effect ay nakadepende pa rin sa relasyon ng bagong aktibidad at gastos ng pamahalaan. Natuklasan ng Legislative Analyst’s Office ng California na ang incentives ay kayang akitin ang mga production project, ngunit nananatili ang mga hadlang sa pagitan ng pagpapalago ng industriya ng pelikula at TV at pagtaas ng netong kita ng buong ekonomiya, gaya ng bawas sa tax revenue, opportunity cost ng ibang gamit ng resources, at resource substitution.

Hindi rin agad-agad na maipapalit ang konklusyon mula sa state-level patungong federal scheme. Para sa mga investor, ang mga observable result ng production reshoring ay makikita sa dami ng US production orders, utilization rate ng studios at equipment, pati na rin ang actual production cost at cash flow ng mga production company matapos ang deduction ng incentives. Kapag naipatupad ang polisiya at naging bagong negosyo, saka pa lamang mapapatunayan ang epekto nito sa kinikita ng mga kaugnay na kumpanya; ang kabuuang malumanay na paglapag ng ekonomiya ng US ay nangangailangan pa rin ng patuloy na suportang datos ng employment, actual consumption, at inflation.

Sa kabuuan, ayon sa pinakahuling pag-aaral na iniutos ng Motion Picture Association of America, ang Federal incentives para sa production ng pelikula at TV ay posibleng magdala ng $249.1 bilyong kita at 143,500 bagong full-time positions hanggang 2035.

Ang Motion Picture Association of America, na kumakatawan sa interes ng malalaking production company gaya ng Walt Disney Company at Netflix, ay patuloy na nagtatrabaho kasama ang mga Hollywood union upang isulong ang pambansang incentive initiatives, upang makipagkumpetensya sa mga merkado gaya ng UK at Australia. Sa mga pamilihang ito, dahil sa malalaking tax rebate at kanais-nais na exchange rate, patuloy ang paglago ng market share para sa pelikula at TV production.

Sinabi ni Charlie Rivkin, CEO ng Motion Picture Association of America, sa isang pahayag: “Ang federal incentives ay magpapabago sa landscape ng aming industriya.”

Ang asosasyon, mga union, at ang aktor na si Jon Voight ay matagal nang nagtutulak na maisabatas ang “Film, TV, and Entertainment Industry Revitalization Act,” na magtatakda ng federal tax credit para sa film at TV production. Noong nakaraang taon, hinirang si Voight bilang isa sa mga Hollywood envoy ni President Donald Trump. Ipinahayag ni Trump ang suporta sa inisyatibang ito kamakailan sa isang social media post, na sinabing makakatulong itong “ibalik sa Amerika ang dating makapangyarihang industriya.”

Ang pag-aaral na ito ay isinagawa kasabay ng consulting firm Olsberg SPI, at sinuportahan ng US Screen Alliance at Motion Picture Association of America. Natuklasan na ang federal incentives ay maaaring lumikha ng karagdagang $133.1 bilyong labor income at $125.3 bilyon na production expenditure mula 2027 hanggang 2035.

Ang pag-aaral ay gumamit ng 20% transferable tax credit na basehan, na may karagdagang incentives para sa independent films at mga pelikulang kukunan sa mga lugar na nasalanta ng natural na kalamidad.

Ilang iba pang pag-aaral mula sa mga institusyong kagaya ng Mackinac Center for Public Policy, Tax Foundation, Mercatus Center, at Georgia Department of Audits and Accounts ay nanagpuan na ang mga state-level incentives ay hindi cost-effective o kaya ay hindi nagdudulot ng pangmatagalang epekto sa employment.