Huwag balewalain ang epekto ng midterm elections sa Estados Unidos sa presyo ng ginto

Sa pagbabalik-tanaw sa kalakaran ng Agosto, naipunto na ng may-akda na, kasabay ng papalapit na midterm election sa Estados Unidos, posibleng maglunsad ang White House ng higit pang sensitibong mga polisiya na magiging mahalagang salik sa merkado. Sa kasalukuyan, nahaharap ang partido sa kapangyarihan sa Estados Unidos sa matinding presyon ng midterm election, na pangunahing sanhi ng patuloy na mababang rating ng suporta, matagal nang mataas ang gastos sa pamumuhay sa loob ng bansa, dagdag pa ang tensyong heopolitikal sa Iran, kaya dumarami ang hindi nasisiyahan sa mamamayan, at ang suporta mula sa independiyente at katamtamang mga botante ay patuloy na bumababa.

Ayon sa kasaysayan, kapag natalo ang namumunong partido sa midterm election, tumataas ang posibilidad na sumulpot ang panganib sa ekonomiya ng Estados Unidos. Hindi maiiwasang iugnay ito sa kasalukuyang pagtaas ng presyo ng ginto. Mula sa pananaw ng kalakalan sa merkado, maaga nang isinasaad ng merkado ang potensyal na pag-usbong ng pagbabago sa ekonomiya ng Amerika at panganib ng politikal na kawalang-katiyakan sa hinaharap.

Ang pangunahing nagtutulak ng pagtaas ng presyo ng ginto simula kalagitnaan ng Agosto ay ang pinalawak na operasyong buyback ng matagalang utang ng U.S. Treasury, na inilarawan ng merkado bilang "Treasury version ng twist operation." Dito, mahalagang linawin ang pangunahing lohika: Ang buyback ng U.S. Treasury ay iba sa monetary policy ng Federal Reserve na tinatawag na quantitative easing. Sa buyback, walang dagdag na lilikhaing pera, hindi rin pinalalaki ang balance sheet, bagkus ay inaayos lang ang existing na utang sa pamamagitan ng "borrow short, buy long," na isang karaniwang kasangkapan sa debt management at hindi isang patakaran ng monetary easing. Ngunit tinuring pa rin ito ng merkado bilang senyales ng fiscal easing, na pansamantalang nagpapababa ng real interest rate, nagpapahina sa kredibilidad ng dolyar, nagpapalakas ng lohika ng merkado sa currency depreciation, at nagsisilbing mahalagang structural support sa paglakas ng presyo ng ginto.

Kasabay nito, patuloy na lumalala ang eksternal na panganib. Muling sumiklab ang trade friction, tumitindi ang geopolitics, inanunsyo ng Estados Unidos na magpapataw ito ng 50% na taripa sa ilang produkto ng Canada, at may bulung-bulungan na magreresulta pa ito ng karagdagang taripa sa mga produkto mula sa iba pang pangunahing ekonomiya, na lalo pang nagbibigay suporta sa pagtaas ng presyo ng ginto.

Mas malalim pa dito, ang logic ng pagpepresyo ay tinuturo sa posibilidad ng pagbabago ng political landscape matapos ang U.S. midterm election. Kapag nawala sa kamay ng ruling party ang kontrol sa Kongreso, mabubuo ang hiwalay na executive at legislative power, na madaling humantong sa patimpalak sa governance, bagay na makakasagabal sa pagpapatupad ng iba't ibang economic o trade policy, lalong magpapataas ng market uncertainty, at sa huli'y magpapahina sa kabuuang growth momentum ng ekonomiya.

Sa pagtukoy sa karanasan ng kasaysayan, lalong nagiging malinaw ang magkakaugnay na sanhi at bunga.

Noong 2006, natalo nang malaki ang Republican Party ni George W. Bush sa midterm election at nawalan ng kontrol sa dalawang Kapulungan, kaya't napunta ang gobyerno sa mahabang patimpalak sa policy-making. Ang huling dalawang taon ng pangalawang termino ni Bush ay naging klasikong halimbawa ng “lame duck president,” na halos tumigil ang pagharap sa domestic legislation. Kaakibat nito, sumiklab ang global financial crisis noong 2008, na ang pangunahing dahilan ay ang subprime mortgage crisis at mga structural na butas ng sistema ng pananalapi ng Amerika, hindi direktang bunga ng political stalemate. Ngunit sa sitwasyong hati ang Kongreso, bumaba ang kakayahan ng financial regulation at risk prevention bago sumiklab ang krisis; gayundin, dapat kilalaning matapos sumiklab ang krisis, mabilis na nagkaisa ang administrasyon ni Bush at ng Kongresong kontrolado ng Democratic Party at naipasa agad ang $700 bilyong Troubled Assets Relief Program, na nagpapatunay na sa panahon ng matinding krisis, maaaring mapagtagumpayan ang political stalemate.

Sa kabilang banda, noong termino ni George H.W. Bush noong 1990, hawak ng Democratic Party ang dalawang Kapulungan mula pa noong 1955 at lalo pang lumawak ang majority noong midterm election ng 1990. Ang US economic crisis noong 1990-1991 ay nagsimula pa noong Hulyo 1990, apat na buwan bago ang midterm election, na sanhi ng savings and loan crisis, pagbagsak ng commercial real estate bubble, mahigpit na monetary policy ng Federal Reserve, at pagtaas ng presyo ng langis dulot ng Gulf War, na walang direktang kaugnay sa resulta ng midterm election.