Ulat ng ARK-Glassnode: Ang bitcoin at ethereum ay nangangailangan lamang ng tatlong sabwatan na entidad upang malampasan ang mahalagang threshold sa seguridad, habang ang solana ay nangangailangan ng 19.

Ang Ark Invest at Glassnode ay magkatuwang na naglabas ng isang pag-aaral na tumatalakay sa arkitekturang decentralized ng tatlong pangunahing blockchain network—Bitcoin, Ethereum, at Solana. Ang ulat na may pamagat na “Ang Spectrum ng Desentralisasyon: Mga Disenyo’t Trade-off ng Digital Assets” ay tinatanggihan ang pananaw na binary ang decentralization, at sa halip ay inilalagay ang bawat network sa isang nasusukat na spectrum. Binubuo ang framework ng apat na katangiang disenyo: auditability, seguridad, pamamahala, at pagmamay-ari. Ang pagsusuri ay batay sa isang anim na dimensional na quantitative scoring framework gamit ang Glassnode on-chain data at iba pang mga source ng data ng network.

Ang pangunahing argumento ay, mula sa laki ng block hanggang sa modelo ng staking, ang bawat arkitekturang desisyon ay tumutukoy sa posisyon ng network sa spectrum, at ang posisyong ito ay nagdadala ng kani-kaniyang trade-off. Binanggit ng ulat na ang mga high-throughput na payment network at institutional settlement layers ay dinisenyo para magkaroon ng magkakaibang puwesto sa spectrum na ito. Sa pag-average ng scores sa lahat ng anim na dimensyon, malinaw na lumabas ang ranggo: nangunguna ang Bitcoin sa overall decentralization, nangunguna sa gitnang posisyon ang Ethereum, habang inuuna ng Solana ang performance at bilis ng koordinasyon kaysa sa distributed control.

Mga Control Threshold, Heograpikal na Inprastruktura, at Paraan ng Pagmamarka

Sa larangan ng seguridad, kuwalipikadong tinukoy ng ulat ang tinatawag na “critical control threshold”—ang minimum na bilang ng independenteng entity na kailangang mag-ugnayan para magawa ang makabuluhang pagbabago sa bawat ledger. Para sa Bitcoin at Ethereum, tatlong entity lang ang kinakailangan upang lampasan ang threshold na ito, samantalang sa Solana, 19 na entity ang kailangan. Gayunman, maingat na binigyang-diin ng mga may-akda na ang mga mining pool at delegated staking structures ay nagpapahirap bigyan ng direktang katumbas ang metriko sa aktwal na operational control. Binanggit din ng ulat ang asymmetry ng exit process: maaaring i-liquidate ng mga Bitcoin miner ang 1% ng network share sa loob ng halos 30 segundo sa pamamagitan ng pagpatay ng hardware, samantalang ang katulad na staking withdrawal process sa Ethereum ay maaaring umabot ng ilang linggo kapag congested ang network.

Ipinapakita ng heograpikal at imprastruktural na distribusyon ang karagdagang pagkakaiba. Ang pisikal na node distribution ng Bitcoin ang pinakabalanseng, may humigit-kumulang 63% ng nodes na tumatakbo sa Tor network—isang setup na mahusay laban sa coordinated attacks. Ang Ethereum ay higit na nakasentro sa cloud infrastructure, na nasa 20% ng nodes ang naka-host sa AWS. Halos ganap namang tumatakbo sa data centers ang validator infrastructure ng Solana—isang disenyo na nagpapabilis ng performance ngunit nagpapataas rin ng physical exposure risk.

Ipinakikita ng anim na scoring dimensions—ownership distribution, exit liquidity, network verification cost, critical resilience threshold, blockchain rebuild cost, at geographic at provider resilience—na walang network ang nangunguna sa lahat ng aspeto. Nakakuha ang Bitcoin ng pinakamataas na marka sa auditability, ownership distribution, at geographic resilience. Kasama sa buong ulat ang methodological appendix at case studies ng governance, kabilang ang SegWit upgrade ng Bitcoin at SIMD-228 proposal ng Solana.