Noong 2022, naglaho ang mga pag-asa na maaaring magsilbing maaasahang panangga laban sa implasyon ang Bitcoin. Habang tumataas ang implasyon, humina ang Bitcoin, dahilan upang kuwestyunin ng mga nag-aalinlangan ang kredibilidad nito bilang ligtas na kanlungan sa pananalapi. Samantala, nagkaroon ng mga lamat sa dating pinupuri na ugnayan ng Bitcoin at ginto, na lalo pang humina sa naratibo ng “digital gold.” Ngayon, ang mga kilalang crypto commentator na sina Ran Neuner at Willy Woo ay kritikal na sinusuri ang mga kaganapan na naglalagay ng seryosong tanong sa hinaharap ng Bitcoin bilang isang protektibong asset.
Babala ni Willy Woo ukol sa Quantum
Kilalang-kilala sa kanyang mga prediksyon tungkol sa market cycle, ang cryptocurrency analyst na si Willy Woo ay hinahangaan ng mga digital asset investors. Kamakailan, inihambing ni Woo ang Bitcoin sa ginto, na nagbabala, “Kung ayaw mong mawalan ng pag-asa, baka mas mabuting huwag mo na akong pakinggan.” Tinukoy niya ang isang malaking paglabag sa labindalawang taong trend na sumusuporta sa lakas ng Bitcoin, at binanggit na ang mga panganib mula sa quantum computing ay nakagambala sa mga nakagawiang pattern—at maaaring may kasunod pang kaguluhan.
“Pinaka-malamang, ang BTC ay aayusin gamit ang quantum-resistant signatures. Ngunit hindi nito mareresolba ang isyu ng 4 milyong nawawalang coin na posibleng bumalik sa sirkulasyon. Tinataya ko na may 75% tsansa na ang protocol hard fork ay hindi magyeyelo sa mga nawawalang coin na ito.
Ibig sabihin, dapat ikonsidera ng risk-adjusted trading ang posibilidad na bumalik ang 4 milyong coin na ito. Para magkaroon ng perspektiba, simula nang magsimulang mag-accumulate ng BTC ang Strategy noong 2020, pinagsama-sama na lamang ng lahat ng kumpanya at spot ETF ang 2.8 milyong BTC.
Ang 4 milyong nawawalang BTC ay katumbas ng walong taon ng akumulasyon ng mga institusyon.
Nagsimula na ang merkado sa pagpresyo ng posibilidad na bumalik ang mga coin na ito. Matatapos lamang ang prosesong ito kapag tuluyang natanggal ang Q-Day risk. Hanggang sa panahong iyon, magrereflect ang BTCUSD ng kawalang-katiyakan na ito.
Tinatayang limang hanggang labinlimang taon pa bago dumating ang Q-Day. Kaya sa mahabang panahon, haharapin ng merkado ang ulap ng kawalang-katiyakan na ito. Nakakatuwa, ang susunod na dekada ang panahon na pinaka-kailangan ang BTC—sa pagtatapos ng long-term debt cycle, kung kailan ang mga macro investor at gobyerno ay naghahanap ng kanlungan mula sa global debt reduction sa pamamagitan ng paglipat sa hard assets tulad ng ginto,” paliwanag ni Woo.
Muling Pagsusuri sa Papel ng Bitcoin
Sumasang-ayon si Ran Neuner sa marami sa pag-aalinlangan ni Woo, at inamin na sa unang pagkakataon sa loob ng labindalawang taon ay kinukuwestiyon niya ang tunay na layunin ng Bitcoin. Hindi siya gaanong nababahala sa pagbaba ng presyo, kundi sa kung paano kumikilos ang Bitcoin kapag dumanas ng totoong panganib at kawalang-katiyakan ang mga merkado. Inilunsad bilang isang “peer-to-peer cash” system—isang desentralisadong paraan para sa araw-araw na pagbabayad—ang Bitcoin ay lumipat kalaunan bilang isang diumano’y kanlungan, na inihalintulad sa digital gold.
Ang dating nakakaganyak na pag-asam—ang integrasyon ng Bitcoin sa tradisyunal na sistema ng pananalapi—ay siya ngayong dahilan ng pagkawala ng sigla sa espasyong ito.
- Nilabanan natin para sa pag-apruba ng ETF.
- Ipinaglaban natin ang access ng mga institusyon.
- Malugod nating tinanggap ang Bitcoin sa pangunahing institusyon ng pananalapi.
“Wala nang natitirang ipaglaban. Nang lumitaw ang mga taripa sa customs, tensyon sa currency, at kawalang-stabilidad sa fiscal, ito na sana ang pagkakataon ng Bitcoin na tuparin ang pangako nito bilang imbakan ng halaga. Sa halip, pumasok ang kapital sa ginto. Nagkaroon ng walang hadlang na access ang mga institusyon. Wala nang natirang balakid.
Ito ang nakakabahalang realidad. Kung hindi ginagamit ang Bitcoin bilang cash at nabibigo itong sumalo ng stress sa makabuluhang paraan, ano nga ba ang tunay nitong kuwento? Bumagsak ang partisipasyon ng mga indibidwal na mamumuhunan sa pinakamababa sa loob ng ilang taon. Karamihan sa mga unang tagapagsulong nito ay lumabas na sa merkado.” Pagpapatuloy ni Neuner,
“Hindi ibig sabihin nito na patay na ang Bitcoin. Ngunit ito ay nagpapaisip sa akin. Kakaiba, hindi ako nababahala sa cryptocurrencies sa pangkalahatan kundi sa Bitcoin mismo. Ang susunod na alon ay hindi darating dahil sa ideolohiya. Ang mga AI agent ay hindi magbabangko. Hindi sila gagamit ng credit card. Kailangan nila ng instant, programmable payment channels—na nangangahulugang cryptocurrency.”
Ang pagsusuri nina Woo at Neuner ay nagpapakita ng isang mahalagang yugto sa kasaysayan ng Bitcoin. Pareho nilang nakikita ang malalaking hamon sa hinaharap—mula sa mga teknikal na balakid na dulot ng quantum computing hanggang sa mga eksistensyal na pagdududa sa kakayahan ng Bitcoin na magsilbing matibay na imbakan ng halaga kapag may krisis.
Sa loob ng mga taon, ang paniniwala sa teoryang “digital gold” ay nagbigay sa Bitcoin ng aura ng pagiging hindi maiiwasan. Ngunit ang pagkadismaya dahil sa pagganap nito sa panahon ng implasyon at ang kakulangan nitong sumalo ng macroeconomic shocks ay nagpayanig kahit sa mga masugid na tagasuporta. Ngayon ay humaharap ang merkado sa lumalaking kawalang-katiyakan kung karapat-dapat pa bang ituring ang Bitcoin bilang isang uncorrelated safe haven.
Habang sumisibol ang susunod na teknolohikal at pinansyal na panahon, marami ang tanong ukol sa papel ng Bitcoin sa isang mundo kung saan maaaring mangibabaw ang programmable money at mga interaksiyong pinapagana ng AI. Bagaman nananatili ang mga pangunahing prinsipyo ng blockchain, ang mismong kilusan ng crypto ay nagbabago—at kasama nito, ang mga alamat at realidad sa paligid ng posisyon ng Bitcoin sa pandaigdigang pananalapi.
